Maandag 25 juni 2018 Swolgen-Venlo 21km

Na 4 jaar eindelijk weer eens beweging in het Pieterpad. Het is er al die tijd niet van gekomen omdat onze Laika niet zo'n loper is. Maar nu ze tijdens de zomervakantie is ondergebracht op een logeeradres, pakken we onze kans.
We zitten in een zomerhuisje in Lanaken (Belgie, iets ten westen van Maastricht), en vertrekken maandagochtend al vroeg. Na dik een uur rijden bereken we ons beginpunt Swolgen. Al na 10 minuten lopen we in de bossen en komen we een Vlaams dametje tegen die de weg vraagt. Blijkt iemand te zijn die overal wandet en nu bezig is met het Pieterpad. Ze was de weg kwijt (letterlijk, niet in de bovenkamer dus)en we hebben haar weer de goede kant opgewezen.
Even later komen we bij het Schuiwater, waar we de weg via vlonders mogen vervolgen omdat we door een moerasgebied lopen. Hier zoeken we ook nog even een geocache op, die onder een vlondertje verstopt blijkt te zijn.

We vervolgen onze weg en stoppen even bij een Pieterpadbankje in de buurt van Lottum. Volgens het bord kunnen we dar koffie, vlaai en tosti's bestellen. Dat hebben we dus maar gedaan. De vlaai is oudbakken uit de diepvries, de tosti is lekker. Terwijl we zitten te eten, schuiven er meer mensen aan (oa onze Belgische vriendin). Na wat gezellig keuvelen wil ik afrekenen bij de uitbater. Hij zegt dat de bijdrage geheel vrijwillig is en we zelf maar moeten weten wat we in het potje stoppen. Toch leuk dat er mensen zijn die er aardigheid in hebben om anderen te verwennen (alleen jammer van die vlaai, en dat in Limburg!).

Verder gelopen door velden en bossen tot we bij Grubbenvorst uitkomen, maar niet voordat we even in een kapelletje bij Houthuizen de nodige kaarsjes hebben opgestoken voor hen die ons ontvallen zijn en hen die wat extra steun kunnen gebruiken. Grubbenvorst schijnt de asperge hoofdstad van de wereld te zijn, maar behalve een asperge-achtig beeld in het park, hebben we daar niet veel van gemerkt. In Grubbenvorst wel even gestopt voor koffie bij een ijssalon. Na Grubbenvorst kunnen we met het pontje de Maas oversteken.

Verder langs de Maas afzakkend zien we in de verte Venlo al opdoemen. We moeten eerst nog onder een viaduct door, alwaar vrije uitloop koeien in de schaduw staan. Jose heeft nog een trauma van een runderaanvaring tijdens een van de eerdere etappes, dus we gaan er met een grote boog omheen. Het begint inmiddels aardig warm te worden, maar we weten nog niet dat we aan het begin zitten van een warmte periode die wekenlang aanhoudt.

Door het centrum van Venlo is het station snel gevonden, waar we de bus pakken die ons weer naar Swolgen brengt.

Dinsdag 5 augustus 2014 Vierlingsbeek - Swolgen 21km

Nog steeds in Overloon pakken we deze week een 2e etappe, maar ook weer vroeg in de ochtend, om de hitte overdag te vermijden. Het is een kort ritje van ons vakantieadres naar Vierlingsbeek, waar we onze wandeling beginnen. Hier zijn we gelukkig vrij snel uit de bebouwde kom, om via akkers bij een mooie beek uit te komen.

Na deze beek komen we langs een bijzonder Pieterpadbankje, gemaakt van spoorwegmateriaal. Het zou onbeleefd zijn hier niet even van gebruik te maken.

Vrij snel daarna komen we langs een mooi Mariakapelletje waar we een geocache vinden en tevens, naar goed katholiek gebruik, een kaarsje opsteken.

Enige honderden meters verder passeren we bij Holthees een oorlogsmonument, een wijngaard (waar we weer een geocache oppikken) en de St.Jozefkapel, ach ja je bent in Limburg he?

Omdat we zo vroeg begonnen zijn, en weinig tijd kwijt aan reizen, nemen we overal rustig de tijd voor.We volgen een paadje langs het spoor, waar onze schoenen en broekspijpen doorweekt raken van de dauw.

Even later duiken we het bos in, daar pakken we even pauze met thee en broodjes. Het bos gaat over in een zandverstuiving waar de jeneverbessen welig tieren. Men zegt dat dit een zeldzame plant is, maar we hebben intussen al zoveel plekken gezien waar ze welig tieren.....

We betreden het landgoed Geysteren, waar we de Rosmolen kunnen bewonderen en even verderop van het pad afwijken om een brugje over te steken en daar weer te pauzeren.

Verder maar weer om bij een knoestige boom de geocache 'Het Wortelmannetje'op te pikken.

We doorkruizen Wanssum, om weer via een met bomen omzoomde laan uit te komen bij de St'Goarkapel, gewijd aan Sint Goar, de patroonheilige tegen koude en bibberkoortsen. Hier komen we uit bij een verwilderd landschap met beekje en loslopend vee.

Vlak voor Meerlo komen we langs 'Het Kasteelke', een mooie oude hoeve.

Van Meerlo lopen we tussen de akkers door naar Swolgen, om daar bus 29 naar Venray te pakken, waar we de trein naar Vierlingsbeek nog maar net halen. In Vierlingsbeek aangekomen vinden we dat we wel een pannekoek verdiend hebben en kunnen we tevens een cache oppikken bij 'Het Genot'.

Een genot was het zeker, zowel de wandeling als de pannekoeken.... Jose had een verfijnde pannekoek met carpacio, zalm en brie. Ik ging voor een Belg: met stoofvlees en een glas Palm.

Zaterdag 2 augustus 2014 Gennep - Vierlingsbeek 17km

We zijn een weekje op vakantie in Overloon en willen van de gelegenheid gebruik maken om wat verder te komen met het Pieterpad. Omdat het zo warm is, besluiten we vroeg te gaan lopen. We vertrekken kwart voor zeven vanuit Overloon en zetten even na zevenen de auto in Gennep neer. Daar beginnen we met lopen. De eerste kilometers door bebouwde kom. Zodra we een beetje in bebost gebied komen kan ik al de eerste geocache oppikken. Even verderop pakken we onze eerste pauze bij een picnickbankje.

Terwijl we thee en broodjes wegwerken, loopt er een jongedame met volle bepakking en een bordercollie langs. Hardcore Pieterpatter denken we dan. Na de pauze onder de A77 door de bossen in. Hier pakken we onze tweede geocache. Hij is verstopt bij een afgebrand vakantiehuisje en bevat een container die met een beetje gepuzzel geopend moet worden. Via 'De Groen Streep' komen we bij 'Het Quin', een heidegebeid waar Schotse Hooglanders en geiten loslopen. 

Het is erg mooi met diverse vennetjes. We pakken hier onze tweede pauze. Hierna lopen we via het plaatsje Afferden naar het veerpontje over de Maas. 

Na het pontje lopen we door het zogeheten Maasheggen landschap om tenslotte in Vierlingsbeek uit te komen.  

Hier moeten we nog even stevig de pas inzetten om de trein naar Boxmeer te halen die maar eens per uur rijdt. Van daar gaan we met de bus verder naar Gennep.

Vrijdag 7 maart 2014 - Groesbeek - Gennep 15km

We pakken de draad weer op, helaas zonder Spikey. ’s Ochtends afgereist naar Gennep, halverwege de regio taxi gebeld. In Gennep aangekomen was er nog wat verwarring over de straat waar we door de taxi zouden worden opgepikt; ik had doorgegeven Niersweg en de telefoniste had me ’verbeterd’ en zei Niersstraat. Ter plekke bleken ze allebei te bestaan en zo’n 100 meter uit elkaar te liggen. Verder was het niet zo’n bijster intelligente planning bij het taxi bedrijf; vijf minuten voordat we door het taxibusje werden opgepikt, was er al een busje van hetzelfde bedrijf langs geweest om een klant af te zetten. Enfin we werden keurig in het centrum van Groesbeek gedropt en konden beginnen met wandelen. Na enkele honderden meters liepen we het bos al in, om enkele kilometers verderop onze eerste pauze te pakken op een bankje met een mooi uitzicht over een heuse wijngaard. 

Na koffie, thee en broodjes verorberd te hebben, gingen we weer verder. Langs aspergevelden komen we uiteindelijk op een mooi dalend paadje uit richting het Zevendal. Hier zijn wat keien geplaatst waarvan een vlak geslepen is. 

Even verderop verdwijnen we het bos in, de Sint Jansberg op. Een pittige klim over kronkelende paden. Tegen de tijd dat we bijna het bos weer uitgaan komen we uit bij drie vijvers die in hoogte van elkaar verschillen en die door waterloopjes met elkaar in verbinding staan. 

We volgen nog even de bosrand, om daarna de Holleweg over te steken en daar weer de bosrand te volgen. We lopen hier parallel met de Duitse grens en het betreffende bos aan onze linkerhand is het Reichswald. Aan onze rechterhand ligt het Koningsven, een strook land dat men wil laten verwilderen om zo een wildpassage te creëren voor de edelherten. Hier maken we onze tweede stop, en ik maak van de gelegenheid gebruik om hier de geocache  GC3XHTX_diep-in-het-koningsven op te zoeken. Verder langs de bosrand om verder rechtsaf naar het zuiden af te buigen. Dit was vroeger moeras, nu boerenland. We lopen zo’n 5 kilometer langs boerderijen. Met Gennep in zicht pikken we nog een geocache ( GC3G590_het-laarzenpad ) op, die listig met een magneetje onder een info bord verstopt zit. 

Na enkele honderden meters lopen we Gennep binnen en zoeken we onze auto weer op. We rijden eerst nog even langs Kranenburg in Duitsland om inkopen te doen (o.a. weizenbier yum yum) en karren vervolgens weer naar huis. We hebben af en toe wel verzucht: Wat zou Spikey hiervan genoten hebben…

Vrijdag 24 januari 2014 

Helaas, Spikey gaat het Pieterpad niet af maken... We hebben hem vandaag moeten laten inslapen. Spikey is 14 jaar geworden. We gaan hem vreselijk missen.

Maandag 1 juli 2013 - Millingen a/d Rijn - Groesbeek 20km

We zijn twee weken op vakantie in Groesbeek; een uitgelezen gelegenheid om de Pieterpad etappes hier in de buurt te gaan lopen. Vandaag pakken we de draad op in Millingen. 's Ochtends vanaf ons vakantie adres Foxhill met de auto naar Groesbeek 'centrum'. Daar de bus naar Nijmegen gepakt en vanuit Nijmegen met de bus naar Millingen. Spike gedraagd zich erg nerveus in de bus en is al een hoop energie kwijt als we uiteindelijk gaan lopen. We lopen vrij snel de bebouwde kom uit en doen onze eerste ruststop bij een soort kerkhofje

Het is een lange rustige weg richting Leuth en in de verte kunnen we de Duivelsberg al zien liggen.

Al snel lopen we door Leuth en tot mijn teleurstelling is de ijssalon, die ik op de heenweg vanuit de bus spotte, gesloten. Even voorbij Leuth moeten we even stoppen; Spikey begint nu wel erg te sjokken. Even wat water en brokjes en hij kan er weer even tegen. Hierna komen we al vrij snel bij de duitse grens en steken een brugje over naar Zyfflich.

We doorkruizen Zyfflich, alwaar een oude chocoladebruine Labrador het wel gezellig vindt om met ons op te lopen. Zijn bazinnetje komt er al snel achter aan om hem terug te halen en legt uit dat hij dat wel vaker doet. Even voorbij Zyfflich maar weer even stoppen voor Spike; het eten doet ie nu liggend.....

Na Zyfflich komen we uit bij het Wylermeer.

Direct hierna moeten we de Duivelsberg beklimmen. Gelukkig staan op gezette afstanden boomstronken die uitgekapt zijn als stoeltje. Die zijn hard nodig om af en toe op adem te komen, wat een klim! Na de Duivelsberg doorkruizen we de bossen en zijn op een gegeven moment ter hoogte van Foxhill, ons logeeradres. Hier vinden we, naast de gebruikelijke koeien, ook de Canadese Militaire erebegraafplaats Groesbeek.

Na het oversteken van de Derde baan, lopen we tussen de weiladen door richting Groesbeek, genietend van het uitzicht.

In Groesbeek scoren we nog een grote bak verse aardbeien tegen een spotprijsje. De auto opgezocht en binnen een kwartiertje zitten we weer op ons vakantieadres met het volgende uitzicht:

Conclusie; mooie tocht, maar het wordt wel wat teveel voor Spikey; we gaan de overige etappes zonder hem lopen (helaas...)

Vrijdag 5 april 2013 - Etappe Braamt - Millingen a.d. Rijn 24km

Het heeft (te) lang geduurd om weer eens een etappe op te pakken, maar vandaag gaan we weer eens wat Pieterpad kilometers wegwerken. Spikey gaat dit keer niet mee want hij is al een beetje bejaard, 13 jaar inmiddels, en het zijn tenslotte 24 kilometers. Maar we hebben een prima vervanger geregeld. Martien heeft aangegeven ook eens een etappe mee te willen lopen en wat is dan leuker dan de etappe die vlak langs je huis loopt? Bovendien is dit qua logistiek wat gunstiger; de OV verbinding tussen Millingen en Braamt is wat lastig.

's Ochtends om kwart voor 7 vertrekken we richting Baarn om Spikey af te leveren bij Jacqueline. Ze is dol op Spike en dat is wederzijds, dus hij zal zich vandaag wel vermaken. Gauw door richting Millingen, waar we om kwart over 8 arriveren. Martien komt om half 9 aan en we laten onze auto achter in Millingen om met Martien naar Braamt te rijden. Da's handig voor als Martien in Elten beslist om te stoppen; hij kan dan met zijn fiets naar Braamt, wij kunnen dan doorlopen naar Millingen waar onze auto wacht....

In Braamt aangekomen gaan we op pad en we lopen al gauw door de weilanden tussen Braamt en het bos.

Na deze weilanden betreden we het bos en krijgen we gelijk een stevige klim voor de kiezen. Het bos strekt zich uit tot Hoch Elten en hoeven enkel maar een provinciale weg en een snelweg over te steken. Maar voor het zover is stoppen we eerst bij een bankje voor een bammetje en een bakkie.

We lopen ook nog door een stukje heide met uitzicht op Hoch Elten, alwaar de broers even poseren. 

Vlak na de snelweg pikken we geocache FoF Nederrijn vanderMmeer II op. In Hoch Elten aangekomen stelt Martien voor om op pannekoeken te trakteren, hij hoefde niet erg lang aan te dringen.... Met een goed gevulde maag (was lekker, bedankt!) trekken we verder Hoch Elten in. Martien praat honderduit, trots als hij is op zijn woonplaats.

Voorbij de kerk stuurt Martien ons langs een andere route dan het Pieterpad, dit vanwege een mooier uitzicht. Als we na enkele honderden meters weer op het Pieterpad uitkomen kunnen we hem alleen maar gelijk geven.

 

Hierna gaat het snel bergafwaarts, we komen in vlak terrein en gaan op weg naar Spijk. Voordat we in Spijk aankomen pikken we nog even de geocache FoF Nederrijn:Der Dicke Baum mee. Na Spijk volgen we de dijkweg langs de Rijn op weg naar Tolkamer. Het is een lange weg, enerzijds prettig vanwege het uitzicht, anderzijds wat minder prettig vanwege het verkeer en de koude wind. We pauzeren even langs de dijk en lopen gauw verder naar Tolkamer

In Tolkamer zien we aan de kade de drijvende Spar, waar de binnenvaartschippers hun inkopen doen. Ook zijn er diverse parlevinkers aktief, die de rijnaken van verse diesel voorzien. Na Tolkamer passeren we Tuindorp en de vluchthaven, waarna we de uiterwaard betreden. Hier lopen paarden los te grazen en zien we (langs de het hele stuk Rijn overigens) duizenden ganzen. Na de uiterwaard komen we weer op de dijkweg naast een begraafplaats van een in WW2 neergehaalde vliegtuigbemanning. Er zijn ook wat graven van Duitse soldaten, maar het is duidelijk te zien dat deze minder liefdevol opgetuigd zijn.

Hierna volgen we een tijdje de recreatieplas 'de Bijland' en slaan we af en volgen een fietspad richting het pontje naar Millingen. Helaas is het pontje net weg en moeten we bijna een uur wachten op de volgende. Martien zoekt beschutting achter de dijk want er staat een scherpe wind.
 

Uiteindelijk komt het pontje ons oppikken, er is in dat uur verder niemand bij gekomen, dus het is een rustige dag. We worden snel overgezet en lopen verder naar de auto.

Daar aangekomen stappen we in om Martien weer af te zetten bij zijn auto in Braamt, waarna we allemaal huiswaarts rijden. We halen natuurlijk eerst Spikey op bij Jacq.

Het was weer een mooie etappe. De planning is om op 17 mei de volgende te lopen: Millingen-Groesbeek. Dan gaan we ook kijken of Spike het nog aan kan.

Dinsdag 31 juli 2012 - Etappe Zelhem-Braamt 18km

Na ons vakantieweekje in Groesbeek, willen we toch nog een Pieterpad etappe lopen. Zelhem-Braamt is aan de beurt. We rijden met de auto naar Braamt om daar de bus te pakken naar Doetinchem en daar over te stappen op de bus naar Zelhem waar het lopen kan beginnen. We lopen eerst door de bebouwde kom en daarna door een industrieterrein. Weing inspirerend. Maar al gauw komen we tussen de open akkers. De akkers zijn hier typisch aangelegd. Ongeacht welk gewas verbouwd wordt, de akker is altijd omzoomd met een strook van 2 a 3 meter tarwe. We vermoeden dat die tarwe als buffer dient voor binnenwaaiend onkruidzaad. Al gauw ontwaren we 'de Kathedraal', een hoge graansilo die boven het landschap uittorent.

Na IJzevoorde  komen we langs een natuurcamping waar een uitnodigend picnicbankje staat. Hier dus maar onze eerste pauze gehouden. Na wat drinken en een broodje weer op weg en al gauw passeren we kasteel Slangenburg, tegenwoordig een retraite-oord.

Na enkele kilometers gaan we onder de A18 door en stoppen we even verderop voor een ijsje. Door bossen en over zandpaden gaan we verder, tot we de sluizen in de Oude IJssel passeren en we verderop bij de waterzuivering weer even pauzeren om de rest van de broodjes te verorberen.

Even verderop steken we de N317 over en komen we in een weids weiland landschap. Hier pikken we gelijk een geocache op, namelijk Picknick & Rustplaatsen - Oude IJsselstreek 11. Deze snel gevonden en het logrolletje ingevuld. Hierna moeten we een paadje naast een sloot volgen, maar de sloot is recentelijk uitgebaggerd en alle bagger ligt op het pad. Dat loopt wat lastiger. We komen weer op verherde weg en zien in de verte Braamt al liggen. Al gauw arriveren we in Braamt en stappen we in de auto. We rijden dan eerst nog even terug naar Zelhem, waar Jose een vriendin wil bezoeken.