Vrijdag 26 september - Rolde-Schoonloo +/- 20km (door Jose)

Vroeg op, zooi bij elkaar graaien en om 8.15 gaan we de deur uit richting Schoonloo om weer een stukje Pieterpad te doen. Het is alweer 5 maanden geleden dat we de vorige etappes hebben gelopen, wat gaat de tijd hard.
Om 10.15 zijn we in Schoonloo, net een paar minuten te laat voor de bus naar Rolde die 1x in het uur gaat. Dus maar even een bakkie koffie/thee met een appelpunt (jaha, met slagroom, loop ik er wel weer af) genomen in het plaatselijke eetcafe. Daarna met de bus naar Rolde, waar we om +/- 11.15 aan de wandeling beginnen. Het is nog erg vochtig door de mist, maar dat levert ook wel weer prachtige plaatjes op.


We lopen over mooie paden langs en door bossen en weilanden. Het weer is geweldig, we lopen al gauw in een T-shirtje. Wat opvalt is dat deze route echt alleen maar door bos en weilanden gaat, we komen nauwelijks bebouwing of mensen tegen. Heerlijk! Je "hoort" gewoon de stilte als je in the middle of nowhere op een bankje je boterhammetjes zit op te eten.

Het lopen gaat goed, tot we een kilometer of 13, 14 hebben gelopen. Dan ga ik mijn benen en billen goed voelen! Effe pauze en een beetje drinken en dan gaat het wel weer. Het laatste stuk is dan ook zo gelopen. Bij de auto aangekomen, stappen (of vallen) we in en rijden naar Echten, waar we een chalet (lees: stacaravan) gehuurd hebben voor 1 nachtje. Erg comfortabel. We eten lekker "prik en ping" dus Jos kookt!
Wat opvalt is dat ik 's avonds al bijna geen moeie benen meer heb. Wat ook opvalt is dat ik begin te snotteren, en keelpijn krijg, beetje grieperig gevoel. Wat ons dan ook doet besluiten om geen tweede tocht te lopen dit keer. Jammer, zeker met dit weer! Maar goed, we hebben een prachtige dag gehad en hebben daar erg van genoten! Op naar de volgende tocht!

5e etappe (door Jos)

26/9/2008 Rolde - Schoonloo 19km
Eindelijk weer eens op (Pieter-)pad!! Vanochtend vroeg opgestaan en vertrokken richting Schoonloo. Daar de auto geparkeerd, maar helaas net iets te laat voor de bus, dus eerst maar een bakkie doen. De volgende bus bracht ons snel naar Rolde. Op de Kerkbrink uitgestapt en om de kerk heengelopen waar we de draad weer konden oppakken. Na een paar honderd meter: Hunebedden!! Toch maar efkes kijken. Indrukwekkend hoe ze die grote keien hebben verzameld en gestapeld destijds. Verder over het oude spoorlijntje. Het is nog mistig en de spinnenwebben lichten nu mooi op. Na enkele kilometers het spoorlijntje gevolgd te hebben slaan we af richting N33 om daar met een viadukt onderdoor te gaan. Hier begint een nieuw stukje Pieterpad; in augustus 2008 is deze etappe gewijzigd. De GPS track klopt hier dus ook niet meer, dus we lopen (zoals de meeste Pieterpad lopers) op beschrijving en markeringen. De routewijziging is zeer de moeite waard, we komen door een weide-gebied, de Westerlanden, alwaar we bij een voorde (doorwaadbare plaats) het Andersche diep (een uitloper van de Aa) oversteken.

Verder gaat het over diverse zandpaden en soms een stukje geasfalteerd fietspad. Wonderlijk hoeveel kilometers je hier kan rondlopen zonder een mens tegen te komen. Bij het Lange Veen zitten we weer op de originele route en kan de GPS weer de navigatie op zich nemen. Hier even gepauzeerd voor de lunch. Spikey ook voorzien van eten, waarvoor hij me met een welklinkende boer bedankte. Buiten deze boer valt de absolute stilte hier erg op. Ook nu weer kilometerslange verlaten zandpaden, dat schiet flink op. Overigens hebben ze hier veel bordjes; ze groeien gewoon aan de boom!

Enkele kilometers boven Schoonloo komen we op geasfalteerde wegen uit. Hier kan Spikey ook rustig los blijven lopen, het is immers erg rustig op de weg. Tussen boerderijen en campings door komen we weer bij een bos uit. Zodra we dat bos uitkomen staan we weer in Schoonloo, waar de auto staat te wachten. Voor de overnachting hebben we een chaletje gereserveerd op camping Westerbergen in Echten. Hier zijn we al jarenlang geweest in de herfstvakantie, echter nog niet in zo'n chalet op het campingdeel. De lokatie is dus nog een aangename verassing; het staat aan een mooie vijver!

s'Avonds in het chalet lekker 'prik en ping' gegeten, alleen voelt Jose zich niet zo toppie. We besluiten de volgende dag om niet de etappe (Schoonloo - Sleen) te gaan lopen. Jo voelt zich niet zo lekker en je loopt door relatief desolaat gebied, zodat je in geval van nood niet even snel een taxi besteld.
Ach, Sleen zal niet zo gauw weglopen.
(Trouwens; vandaag wel een paar Zuid-Noord lopers tegengekomen)


Voor wie wil zien hoe we precies gelopen hebben:

Daar gaan we weer.....

Komende vrijdag en zaterdag gaan we weer twee etappes Pieterpad doen. Dit keer Rolde-Schoonlo en Schoonlo-Sleen. Vervoer en overnachting zijn al uitgepuzzeld, de weersverwachting is goed, dus we hebben er zin in!!!

Zaterdag 19 april (door Jose)

De wekker staat op 8 uur en dit keer zijn we er ook gelijk uit. Hup, wassen en aankleden. Voel mijn benen nog wel, maar niet erg. In de keuken aangekomen staat het ontbijt al klaar voor ons (dit zal waarschijnlijk het meest luxe ontbijt uit alle etappes worden!). Verse gebakken broodjes, verse jus, eitje, suikerbroodje, enz. !
Na het ontbijt is Kees zo lief om mee te rijden naar Rolde. We zetten onze auto daar vast neer en Kees brengt ons vervolgens naar Zuidlaren, dat scheelt ons bijna anderhalf uur wat we anders met het openbaar vervoer hadden moeten doen. Kees en Jet, heel erg bedankt!
Om half elf beginnen we met lopen richting Rolde, wat zo'n 16 km zal zijn. De zon schijnt volop wat het lopen een stuk aangenamer maakt. Ik voel eigenlijk gelijk mijn benen al, maar na een poos wordt dat minder. Het lopen gaat vlot, je kan aan de omgeving ook zien dat je 'plat Groningen' uit bent. Lekker veel bos, mooie paden en een prachtig grote hei! Ik denk dat als de hei zou bloeien het nog eens zoveel mooier is! Ik heb zowaar nog een tijdje met mijn jas open gelopen (en mijn Ali Baba sjaal!), zo lekker is het op de hei! Zo tegen het einde van de wandeling beginnen we allebei toch flink last van de benen/ voeten/heupen te krijgen. We hebben een gemiddelde snelheid van 5.1 km per uur, maar ik denk niet dat we dat het laatste uur gehaald hebben! Moe (lees: gesloopt) komen we half 3 in Rolde aan.


Nog even wat drinken en een peukje en dan richting huis! We hebben er dit weekend weer 38 km opzitten, op naar de volgende etappes!

4e etappe (door Jos)

19/4 Zuidlaren-Rolde 16km.
Na een uitgebreid ontbijt is Kees achter me aan gereden naar Rolde (Jose reed lekker met Kees mee, zijn kachel doet het wel), daar hebben we de auto neergezet, en toen heeft Kees ons naar Zuidlaren gebracht. Jose was in ieder geval niet verkleumd, de temperatuur leek ook iets hoger en de zon brak af on toe ook door, dus van kou hebben we dit keer geen last. Eerst een saai stukje door de bebouwde kom, maar al vrij snel kwamen we uit op het terrein van de psychiatrische inrichting Dennenoord. Daar liepen we tegen een stukje proza aan van iemand die de psychiatrische zorg blijkbaar een warm hart toedraagt, zie de foto.

Hierna zijn we vrij snel Zuidlaren uit en komen bij Schipborg bij de Aa. Aldaar was een terras dat Kees ons heeft aanbevolen, maar aangezien we nog niet zo lang onderweg zijn besluiten we nog even door te lopen. Langs het stroomdal van de Aa gaat het verder over bos- en zandpaden. Onderweg komen we veel ander wandelaars tegen die duidelijk bezig zijn met een lokaal uitgezette tocht. We stoppen weer even bij een picnickbankje voor de lunch. Als we daarna weer even op weg zijn, moeten we de Aa oversteken over een hoog en smal bruggetje met maar aan een zijde een leuning. Spikey vindt dat TE eng en besluit in plaats daarvan te gaan zwemmen. Aan de overkant blijkt de oever te stijl te zijn voor hem om eruit te klimmen en hangt hij piepend en jankend met zijn pootjes aan de kant. Zo'n 25 meter verderop zie ik een vlak stukje waar hij er zo uit zou kunnen wandelen, dus daar loop ik heen om hem daar te gaan staan roepen. Eerst wil hij niks weten van loslaten, maar uiteindelijk zwemt hij toch naar me toe en klimt zonder probleem op de kant. De komende kilometers blijkt Spikey toch wel een beetje aangeslagen door zijn avontuur, want hij blijft strak naast ons lopen, steeds naar ons omhoog kijkend. Jose en ik hebben afgesproken om dit soort situaties voortaan van tevoren beter in te schatten (bv eerst de ene naar de overkant op de plek waar de hond eruit kan, dan pas de andere de hond loslaten en ook oversteken).

Ter hoogte van de Gasterse duinen hebben we een weids uitzicht en de kilometers gaan hier ook hard, aangezien we een geasfalteerd fietspad kunnen volgen en er geen fietsers te bekennen zijn. We komen het dorpje Gasteren binnen. Hier zie ik midden tussen de woonhuizen een bierwinkeltje met speciaalbieren. Jammer dat ik alles nog moet meezeulen, dat beperkt de aankoop tot twee flesjes! Na Gasteren slaan we bij een frietkot nog even een warm balletje naar binnen en slaan we een pad in dat door zware landbouwvoertuigen is bereden en dus vrij lastig loopt. Hier voel je dus pas dat je moeie benen hebt. Dat gaat zo een paar kilometer door, tot we op het Ballooerveld (heide) uitkomen. De vermoeidheid vergeet je hier door de uitgestrektheid en stilte. Aan de zuidkant van deze heide komen we nog langs een serie grafheuvels en zien we in de verte het kerktorentje van Rolde. Nog een klein stukje over asfalt en we zijn weer bij de auto. Het waren twee etappes met afwisselend landschap en Spikey kon vaak los lopen, wat wil je nog meer?


Voor de cartofielen:

Vrijdag 18 april (door Jose)

We hebben de wekker vroeg gezet zodat we op tijd richting Groningen kunnen. Uiterlijk 8 uur willen we gaan. Okee... ruim na half 9 gaan we! En dan zijn we ruim na half 11 in Zuidlaren. Jos parkeert de auto vlakbij de bushalte, we hoeven maar 3 minuten te wachten op de bus naar Groningen, gelukkig maar want het is verrekte koud! Aangezien we geen werkende kachel in de auto hebben ben ik die 2 uur in de auto door en door koud geworden en zal het voorlopig ook koud houden! Spikey vindt de bus niet echt leuk. Bij elke halte waar gestopt wordt, wil hij er ook wel uit, maar nee, hij moet blijven zitten tot Groningen (hond mee in de bus kostte overigens 1 strip!). Aangekomen bij station Groningen eerst maar even een toilet gezocht. Oeps.... dan moet je het station op en daar zijn allerlei lekkere dingen te koop! Na een broodje hamburger uit 'de muur' beginnen we om half 12 onze wandeltocht naar Zuidlaren. Eerst maar eens stad Groningen uit. Ik heb het nog steeds akelig koud en koop een Ali Baba sjaal, dat helpt iets! De stad zijn we zo uit en lopen daarna een heel stuk langs het water en de snelweg. Dat is wel jammer; de snelweg en de wind veroorzaken een hoop herrie. Ik heb het nog steeds koud en besluit toch maar om op het aanbod van Jos in te gaan, ik mag zijn knalrode Ducati muts op, ik zie er niet uit maar warm is het wel.

Het lopen gaat prima en na zo'n anderhalf uur doorstappen krijg ik het weer warm, doorlopen dus. Het is een mooie wandeling, zeer gevarieerd, veel om te kijken!.


Om +/- 5 uur zijn we in Zuidlaren. Ik voel zo'n beetje alle spieren van mijn voeten tot mijn middel, maar ben zeer voldaan, heb er weer 22 km wandelen opzitten! (Waar is mijn medaille?)

We kopen een bloemetje en gaan dan op weg naar ons luxe slaapadres, bij broer Kees en schoonzus Jet in Westerlee. De kachel staat lekker hoog en het warm eten staat al bijna klaar! Na een gezellig avondje kletsen is mijn batterij leeg en ga ik om half 12 naar bed!

3e Etappe (door Jos)

18/4 Groningen - Zuidlaren 22km.
Na alle klusperikelen eindelijk weer eens tijd voor een stukkie Pieterpad. Vanochtend (zoals gewoonlijk later dan gepland) vertrokken rond half negen. Via A6 en A7 (lekker rustig in de spits) richting Groningen en vandaar afgezakt naar Zuidlaren. In Zuidlaren kwam al vrij snel de bus naar Groningen voorrijden. In Groningen bij het centraal station uitgestapt, het startpunt van de 3e etappe. Jose wilde eerst nog even naar het toilet op het CS en aangezien we het nog aardig koud hadden, eerst maar twee hamburgers gescoord. Op pad! Gelukkig weet ik nu goed gebruik te maken van de GPS-tracks die ik van de etappes heb, zodat we niet teveel op de route markering hoeven te letten. Spikey begint al vrij snel moeilijk te lopen; nee he? Maar gelukkig, het blijkt dat er even een drol uit moet rollen. We hebben hem even naar een struikje verwezen. Goed, nu even tempo maken? Nee, Jose wil nog even de Action in, waar we langskomen. Ze wil even een sjaal scoren, omdat ze het nog steeds koud heeft. Ik heb zelf al geen last meer van de kou, maar dat schijnt aan mijn stofwiseling te liggen ofzo. Als ze de sjaal om heeft gaan we verder, maar ze wil later toch ook nog wel mijn muts. Enfin, na alle kou-bestrijding kunnen we verder. We verlaten Groningen, en komen via een park-achtig gebied bij het Hoornsche meer. Door lopen we tegen een vreemde hoogspanningsmast; geen kabels, wel vlammen ?!? Het blijkt een kunstproject te zijn voor de stad Groningen.

Even verderop zien we de molen De Helper. Hier maar even gepauzeerd voor een bakkie. We zijn niet te lang blijven zitten, want de wind is nog erg koud en we zitten hier in open gebied.

Verder het pad gevolgd.

We horen het geruis van de A28 waar we even later onderdoor gaan. Hier aan de ander kant veel minder lawaai van de A28. Dat ligt waarschijnlijk aan de windrichting. Net voorbij Haren slaan we haaks linksaf en laten we de A28 achter ons. We lopen hier tussen meertjes door (veenafgravingen?) en zien diverse sportvissers; wat een uitrusting hebben die lui tegenwoordig zeg! Tussen Haren en Glimmen komen we in een gebied terecht waar de wegen uit zandpaden bestaan. Hier is het ook redelijk relaxed lopen, er is weinig verkeer en dat wat er is rijdt rustig. Hier op een picnickbankje even lunchpauze gehouden en Spikey ook voorzien van eten en drinken. Verder lopend en elkaar af en toe leuke stulpjes aanwijzend, komen we uiteindelijk bij een Bailey brug terecht die we gebruiken om het spoor over te steken. We passeren een bos/hei gebied genaamd de Appelbergen. Even verderop, vlak voordat we bij het Noordlaarder Bosch uitkomen zien we een mooi veulentje staan. Hier ook weer allemaal zandwegen. Na het Noordlaarder Bosch komen we ter hoogte van Midlaren bij de Steenakkers. Hier staat het enige Groninger Hunebed naast een vervallen boerderijtje.

Hierna vervolgt de route over een weidse, verhoogde akker (het lijkt net of je in Soest over de Eng loopt) en komen we uit in Zuidlaren. Het was een fikse afstand, de pootjes zijn moe, maar het is nog maar een halfuurtje rijden naar Kees en Henriette, waar we overnachten.


De route op de kaart:

Daar gaan we weer......

OK, het heeft lang geduurd tot we weer een vervolg gaven aan het Pieterpad. Het is druk geweest; twee hobbykamers en de woonkamer volledig opnieuw ingericht, inclusief witten, behangen en laminaat leggen. Maar nu we klaar zijn kunnen we er weer tegen aan.De planning is om komende vrijdag etappe 3 (Groningen-Zuidlaren) te lopen, te overnachten bij Kees en Henriette in Westerlee , en op zaterdag etappe 4 (Zuidlaren-Rolde) te doen. Jose ziet nog een beetje op tegen de vrijdag (21 km) en hoopt dat ze zaterdag niet te moeie benen heeft voor de resterende 16km. We zien wel; het is voor de lol en geen strafexpeditie.

Dus: stay tuned! Volgende week hier verslag met foto's......

Zaterdag 26 januari (door Jose)

Gisterenavond om 9 uur gaan slapen, dus goed en lang geslapen! Vroeg op weer en eerst maar eens lekker ontbijten (zeer tegen mijn gewoonte in) roereitjes, broodjes en verse jus! Om even voor 10 uur waren we bij het station van Winsum, vanwaar we de etappe Winsum-Groningen (18 km) zijn gaan lopen. Beiden hadden we geen last van 'moeie benen' van de vorige dag ofzo.
Nog steeds veel wind, maar het voelt minder koud. Veel van de tocht gaat weer door de polders met uitgestrekte weilanden. Beetje saai wel. Het lopen door de kleine dorpjes (3 huizen, 1 kerk en 2 schapen) vind ik leuker.

Een deel van de tocht gaat door een zeer drassig, modderig weiland, waar je voeten bijna vast blijven zitten in de vette klei. De modder zit ongeveer tot onze knieen! Totdat we weer over een hek moeten klimmen en ik uitglij, jawel op mijn platte snuit! Jos trekt me gauw overeind, zodat de schade beperkt blijft, maar de modder nu tot ergens op mijn heup en mijn witte jas is niet wit meer! :-) En zo wandelen we door naar Groningen, waar we ongeveer kwart voor drie zijn.

Jos pikt nog even een 'oppikkertje' op bij de Aa-kerk (geocaching) en we lopen nog even over de markt. Winkels gaan we maar niet in, we zien eruit als twee sloebers met ook nog eens een zeer modderige hond bij ons.

Om half 4 nemen we de trein terug naar Winsum waar de auto staat. Om 6 uur zijn we moe maar voldaan weer thuis en beginnen we onze spieren goed te voelen! Maar goed, ik heb toch maar mooi 30km gelopen en dat voor iemand die een poos terug nog een bordje met NL (niet lopen) op haar rug droeg en wandelen naar de supermarkt al te ver vond! Op naar de volgende etappes!

2e etappe (door Jos)

26/1 Winsum - Groningen, 18km. Heerlijk geslapen en ontbeten. Spullen weer in de auto geladen en terug naar Winsum om daar de auto bij het treinstation te parkeren. Ondanks het feit dat het het slimst is om je auto aan het eindpunt van een etappe te parkeren, heb ik hem deze keer aan het beginpunt gezet. Ten eerste is het in Winsum gratis en eenvoudig te parkeren, wat je in Groningen nog maar moet afwachten. Ten tweede is er een goede treinverbinding Tussen Groningen en Winsum, die tot in de kleine uurtjes rijdt. Zo lopen toch niet het risico om te moeten haasten omdat we de laatste trein moeten halen.
Bij het beginpunt van de 2e etappe de GPS geactiveerd en de juiste tracklog (te downloaden via www.gpstracks.nl) geactiveerd. Voor het eerst gebruik maken van de 'TRACBACK' functionaliteit, werkt goed!

De tweede etappe begint leuk, een wandepad langs het water. Maar na een halfuur komen we uit bij een weiland waar we over een hek moeten klimmen om de weg via het weiland te vervolgen. Men blijkt aldaar druk met een pijpleiding in het naastgelegen water, zodat de grond ter plekke door het werkverkeer volledig aan snot is gereden. Voor ons uit liggen honderden meters aan klei en water. Al glibberend vervolgen we onze weg. Bij het tweede hek kan Spikey niet onder het prikkeldraad passeren, zodat ik hem moet optillen om hem over het hek heen weer te laten vallen. Terwijl ik tot mijn enkels in de blub sta denk ik: "Eens zien hoever hij in de klei verdwijnt" en laat los. De schade valt mee, zijn poten zakken tot de helft in de klei en hij kan op eigen kracht verder. Ik klim ook over het hek, gevolgd door Jose, en ja hoor! Ze glijdt onderuit op de helling. We moeten nog veel kilometers, dus het lijkt me niet verstandig om hier rustig een foto van te maken terwijl ze doorweekt raakt. In plaats daarvan maar snel overeind geholpen. De schade valt mee, alleen haar witte jas zit onder de klei! Verderop komen we weer op de verharde weg, waar we worden ingehaald door twee man, die ons inziens ook het Pieterpad lopen. Hun tempo ligt beduidend hoger en ze verdwijnen al snel aan de horizon. De weg waar we lopen is (voor Groningse begrippen) vrij druk, dus Spike maar even aan de lijn houden. Dat loopt minder prettig, vooral ook omdat we de meeste afstand in ganzepas afleggen i.p.v. keuvelend naast elkaar. De wind is hier op de vlakte nog vrij hard, maar de temperatuur is wat beter. In de verte doemt Garnswerd op. Daar stoppen we even voor een bakkie op het bankje, even in de luwte van de bebouwing.

Van Garnswerd gaat het verder naar Oostum. De weg hier is weer rustiger, Spike loopt weer los en moet alleen af en toe het bevel 'NAAST!' krijgen als er een auto langskomt. Bij het kerkje van Oostum het graf van 'Tietje' ontwaard. Het arme kind is niet ouder geworden dan 16, maar haar graf valt ons op door de typische naam.

Vlak voorbij Oostum gaan we van de weg af, een wandelpad op en in de verte zien we het huisje waar we afgelopen nacht geslapen hebben.

Voorbij 'ons huisje' het Reitdiep overgestoken en de Paddepoelsterweg op. Dit is een kronkelende weg door de polder die uiteindelijk in de stad Groningen uitkomt. Het loopt hier wel prettig, er is weinig verkeer en de wind hebben we grotendeels in de rug. De brug die we verderop moeten oversteken lijkt er even niet te zijn, maar al snel wordt duidelijk dat het een draaibrug is, die nog even openstaat voor een passerend schip. Het laatste stukje Paddepoelsterweg brengt ons bij het park Selwerd, vervolgens naar het Noorderplantsoen en via de Lage der A naar het A-Kerkhof. Hier nog even een geocache gescoord: Der Aa-kerk (GC16ME8). Het was ff zoeken, maar nu heb ik ook een stipje in de stad Groningen! Omdat we toch niet de trein van half drie zullen halen, even over de vismarkt gekuierd. Uiteindelijk naar het station en met de trein van half vier terug naar Winsum (E 3,30 p.p). De NS rijdt hier niet, het zijn dieseltreinen van Arriva. Gauw in de auto terug naar Soest! De pootjes zijn aardig moe nu...

---

De route de we hebben gelopen:

Vrijdag 25 januari (door Jose)

Vroeg op! Vandaag gaan we de eerste etappe van het Pieterpad lopen. Het Pieterpad loopt van Pieterburen (Groningen) naar de Sint Pieterberg in Maastricht (Limburg). Vandaag klopen we van Pieterburen naar Winsum, wat ongeveer 12 km is. Het is droog weer en een graad of 9, niet zo koud dus...... Hoewel, dan moet het niet waaien (+/- windkracht 8). Die wind voel je goed als je door die vlakke polders loopt.
Rond 12 uur zijn we in Pieterburen, waar we eerst maar eens een bakkie koffie en the drinken. Daarbij een giga stuk appeltaart (ja, natuurlijk met slagroom). Het stuk is zo groot dat ik niet denk dat ik het op krijg.... hmmmm toch wel, het is eigengemaakte appeltaart met o.a. noten. Echt lekker dus.

Om half 1 gaan we lopen. Brrr, het is echt koud met die wind!! Ben heel blij dat ik zo'n raar oorwarmerhoofdbandding bij me heb, die gaat op en niet meer af!
Spikey is helemaal blij, om de zoveel meter gaat hij in het gras liggen rollen en maf uitgelaten zitten doen.
Na een uurtje lopen in de vlakke polder, krijgen we een stukje bos. Lekker even op een hekje uit de wind een bakkie thee en koffie gedronken (yep, we hebben allebei een hip eigen thermosflesje). Onderweg eten we nog een broodje; echt trek hebben we niet na die appletaart.
Om even voor drieen zijn we in Winsum. We hebben er dus ongeveer 2,5 uur over gedaan, valt niet tegen.

Na een poosje door het 'bruisende centrum' van Winsum te hebben gestruind, gaan we naar de auto, richting ons logeeradres. Via de site www.pieterdpad.nl hebben we een huisje voor 1 nacht gehuurd. Als we daar aankomen blijkt het huisje een prachtig verbouwde stal te zijn, je kan er met 6 personen slapen als je zou willen. Zeer mooi en praktisch ingericht, alles is aanwezig. Ook alles voor het ontbijt morgen ligt klaar. Dat wordt een goed begin van de dag!

1e ettappe (door Jos)

De eerste etappe lopen we vrijdag 25/1/8. Dit is een wandeling van 12km van Pieterburen naar Winsum. 's Ochtends om 8.30 vanuit Soest vertrokken met de auto, en de navigatie suggereerde om via A27, A6 en A7 naar Groningen te rijden. Gedaan en dat beviel erg goed. Geen file gezien. Even na Groningen gestopt om de regiotaxi te bellen (0900-0911), want dat moet een uur van tevoren en we willen de auto in Winsum neerzetten en dan met de regiotaxi naar Pieterburen. Tegen elven in Winsum aangekomen, hebben we nog ruim een half uur voordat de taxi komt, dus doen we vast een klein rondje door Winsum en daarna een bakkie koffie en thee in de auto. De thermoskannetjes houden de boel lekker warm.
Regiotaxi arriveert, en het is geen bezwaar om Spikey achterin mee te nemen (wel even van tevoren geinformeerd). Al kletsend neemt de chauffeusse de verkeerde weg, dus moeten we na een paar km omkeren, maar uiteindelijk arriveren we toch in Pieterburen. De regiotaxi is verhoudingsgewijs erg voordelig; voor 6 euro zijn we met zijn allen vervoerd.
In Pieterburen zijn we eerst bij 'De Buren Van Pieter' (voorheen Het Wapen Van Hunsingo) binnengegaan voor een bakkie met appelpunt. De appelpunt leek wel een volledige lunch!!
Uiteindelijk om half een op pad. Eerst nog even een plaatje gemaakt bij de (bij Peterpadlopers) beroemde wegwijzer.

De route loopt grotendeels over autowegen. Het is redelijk rustig, dus Spikey kan wel loslopen, maar het blijft wel goed opletten of er geen auto aankomt. Het is behoorlijk koud door de harde wind. In Eenrum aangekomen, besloten om door te lopen en niet naar de mosterdmakerij te gaan zoeken. Voorbij Eenrum komen we op een fietspad, dat na verloop van tijd afbuigt van de weg, zodat je heerlijk door de open vlakte loopt. Ook hier weer opletten op fietsers en brommers, om Spikey op tijd onder appel te roepen.

Onderweg valt wel op dat praktisch iedereen vriendelijk groet. Al vrij snel doemt Winsum op in de verte. In Winsum aangekomen, gaat Jose nog even de Bentex (aboriginal versie van Wibra) in, terwijl ik bij de viskraam twee bakkies warme kibbeling bestel. Nadat Jose uit de Bentex kwam de kibbeling opgepeuzeld. Een warm happie smaakt altijd dubbel zo goed als je de hele dag in de kou hebt gelopen!. Op naar de Wierumerschouw, alwaar we overnachten in de Wierumerstee.

Een erg goed verzorgd overnachtings adres. 's Avonds nog even de meegenomen zuurkool met worst verorberd, Jose duikt al vroeg de mand in, Spikey ligt bewusteloos in een hoek en ik vier de goede afloop van de 1e etappe met een paar bokbiertjes.


En dit was de route:

1e Etappe komt er aan!

We gaan komend weekeinde etappe 1 (Pieterburen - Winsum en 2 (Winsum - Groningen) lopen. Nog even een overnachting regelen en vervoer uitzoeken.