Na alle klusperikelen eindelijk weer eens tijd voor een stukkie Pieterpad. Vanochtend (zoals gewoonlijk later dan gepland) vertrokken rond half negen. Via A6 en A7 (lekker rustig in de spits) richting Groningen en vandaar afgezakt naar Zuidlaren. In Zuidlaren kwam al vrij snel de bus naar Groningen voorrijden. In Groningen bij het centraal station uitgestapt, het startpunt van de 3e etappe. Jose wilde eerst nog even naar het toilet op het CS en aangezien we het nog aardig koud hadden, eerst maar twee hamburgers gescoord. Op pad! Gelukkig weet ik nu goed gebruik te maken van de GPS-tracks die ik van de etappes heb, zodat we niet teveel op de route markering hoeven te letten. Spikey begint al vrij snel moeilijk te lopen; nee he? Maar gelukkig, het blijkt dat er even een drol uit moet rollen. We hebben hem even naar een struikje verwezen. Goed, nu even tempo maken? Nee, Jose wil nog even de Action in, waar we langskomen. Ze wil even een sjaal scoren, omdat ze het nog steeds koud heeft. Ik heb zelf al geen last meer van de kou, maar dat schijnt aan mijn stofwiseling te liggen ofzo. Als ze de sjaal om heeft gaan we verder, maar ze wil later toch ook nog wel mijn muts. Enfin, na alle kou-bestrijding kunnen we verder. We verlaten Groningen, en komen via een park-achtig gebied bij het Hoornsche meer. Door lopen we tegen een vreemde hoogspanningsmast; geen kabels, wel vlammen ?!? Het blijkt een kunstproject te zijn voor de stad Groningen.
Even verderop zien we de molen De Helper. Hier maar even gepauzeerd voor een bakkie. We zijn niet te lang blijven zitten, want de wind is nog erg koud en we zitten hier in open gebied.
Verder het pad gevolgd.
We horen het geruis van de A28 waar we even later onderdoor gaan. Hier aan de ander kant veel minder lawaai van de A28. Dat ligt waarschijnlijk aan de windrichting. Net voorbij Haren slaan we haaks linksaf en laten we de A28 achter ons. We lopen hier tussen meertjes door (veenafgravingen?) en zien diverse sportvissers; wat een uitrusting hebben die lui tegenwoordig zeg! Tussen Haren en Glimmen komen we in een gebied terecht waar de wegen uit zandpaden bestaan. Hier is het ook redelijk relaxed lopen, er is weinig verkeer en dat wat er is rijdt rustig. Hier op een picnickbankje even lunchpauze gehouden en Spikey ook voorzien van eten en drinken. Verder lopend en elkaar af en toe leuke stulpjes aanwijzend, komen we uiteindelijk bij een Bailey brug terecht die we gebruiken om het spoor over te steken. We passeren een bos/hei gebied genaamd de Appelbergen. Even verderop, vlak voordat we bij het Noordlaarder Bosch uitkomen zien we een mooi veulentje staan. Hier ook weer allemaal zandwegen. Na het Noordlaarder Bosch komen we ter hoogte van Midlaren bij de Steenakkers. Hier staat het enige Groninger Hunebed naast een vervallen boerderijtje.
Hierna vervolgt de route over een weidse, verhoogde akker (het lijkt net of je in Soest over de Eng loopt) en komen we uit in Zuidlaren. Het was een fikse afstand, de pootjes zijn moe, maar het is nog maar een halfuurtje rijden naar Kees en Henriette, waar we overnachten.
De route op de kaart:
1 opmerking:
Heb je Spykie tegen kunnen houden om botje op te graven onder de hunnebed?
Een reactie posten