Sleen-Coevoerden 21km
We zitten voor de herfstvakantie een weekje in Ommen en het is dus een goede gelegenheid om weer eens een Pieterpadetappe te doen. Dit keer de etappe Sleen-Coevorden, 21 kilometers. We willen de auto bij Coevorden parkeren en dan met openbaar vervoer naar Sleen reizen. Eerst maar eens met de regio taxi gebeld; helaas ze nemen alleen honden mee als ze hulphond of blindegeleidhond zijn. Nog even met de gedachte gespeeld om een stok wit te verven……. Besloten om in Coevorden te bekijken of we taxi of trein nemen. In Coevorden aangekomen; geen taxi te zien, dus de keus is snel gemaakt. We nemen de trein naar Emmen, kunnen we daar kijken of het een taxi of bus wordt. De trein arriveert redelijk snel, op het station in Emmen een gereedstaande taxi aangesproken, helaas, die staat op een gereserveerde rit te wachten. We krijgen ook de indruk dat ze niet zo happig zijn om een hond mee te nemen. Dus maar de bus gekozen. Goed old lijn 21, die ons de vorige twee etappes ook al vervoerd heeft. Het duurt echter nog zo’n veertig minuten voordat ie komt, dus in de stationsrestauratie maar een koffie en een thee gehaald, daar warmen we weer iets van op. Even later brengt de bus ons al snel naar Sleen, redelijk dicht bij het start punt van de ettape. Kost je toch ruim twee uur om vanuit Ommen in Sleen te komen!!
We zetten de sokken er in en hebben veel plezier van de nieuwe riem van Spikey, zo’n geval dat automatisch in- en uitrolt. Sleen uit verlaten we al snel de verharde weg om tussen de akkers door te lopen. Het zonnetje schijnt al lekker. Verderop kilometers verharde weg, maar geen verkeer te bekennen.Bij de Jongbloedvaart slaan we linksaf en volgen deze vaart enkele kilometers, alweer weinig tot geen verkeer.
Aan het eind van de Jongbloedvaart eerst een kleine pauze voor wat broodjes en koffie/thee. We staan ter hoogte van een alpaca fokkerij en hebben uitzicht op een weiland vol van die beesten.
Verderop volgen we de Verlengde Hoogeveense vaart, maar moeten drie keer een brug over om op de andere oever te gaan lopen. Dit is zo bedacht om steeds op de rustigste oever te lopen en dat werkt wonderwel. Even verderop zien we hoe de A37 tegenwoordig hier het landschap doorsnijdt. Je zal hier toch tientallen jaren in de outback geleefd hebben en plotseling loopt er een snelweg door je achtertuin! Even later lopen we door het gehucht Den Hool, je ziet dat de boeren hier steeds meer van het toerisme leven; bed&breakfast, ijs, bierbrouwerij. Helaas was de laatste gesloten, anders had ik wat gewicht aan de rugzak toegevoegd. Den Hool uit beginnen we te voelen voor een pauze, we lopen het gehucht De Haar binnen, maar nergens een bankje te bekennen, tot we De Haar bijna uit zijn en er een keurig picnic bankje staat. Het hoort bij een hippie-achtig huis en is duidelijk zo neergezet dat passanten er gebruik van kunnen maken. Aldaar de laatste broodjes opgemaakt, Spikey zijn eten gegeven en nog wat koffie/thee genomen. De kilometer teller staat op 12,4, dus we zijn over de helft. Verder maar weer, het weer zit goed mee, al de hele tijd zon. Na een typisch dorpsschooltje rechtsaf, weer de weilanden in. Het is hier redelijk druk met enorme tractoren die met hun aanhangers af en aan razen. Het weidse uitzicht geeft een nieuwe betekenis aan het woord platteland. Gelukkig verlaten we het deel waar de tractors heen en weer razen al snel (dat was het drukste deel van de route volgens mij) en bereiken via een rustige bomenlaan een Joodse begraafplaats.
Ik had al wel eens gehoord dat Joodse graven voor altijd onaangeroerd blijven, maar had nooit begrepen waarom. Een infobord ter plekke legt uit; volgens de profeet Ezechiel zullen alle begraven Joden eens uit hun graf opstaan. Vandaar dat de graven in stand moeten blijven. Via nog meer weilanden bereiken we het Stieltjeskanaal, dat we volgen Coevorden in. Via het park bereiken we het centrum en dus ook de auto.
Overigens heeft Spikey, ondanks zijn leeftijd van bijna 11 jaar, de etappe gemakkelijk uitgelopen. Hij heeft er plezier in en we krijgen niet de indruk dat we hem ’iets aandoen’. Hij heeft wel de hele avond in zijn mand liggen snurken…….
En zo hebben we getrippeld:
