Maandag 29 augustus: Etappe Vorden - Zelhem 16km

De weersvoorspellingen zijn redelijk, dus we gokken het erop vandaag. Het is wel een beetje druilerig onderweg van Winterswijk (ons vakantieadres) naar Zelhem. In Zelhem aangekomen blijkt de bushalte precies vanaf vandaag buiten gebruik gesteld te zijn! Na een beetje rondkijken blijkt de bushalte een paar honderd meter verderop bij de kerk te staan. We stappen in bus 23 richting Borculo, om in Ruurlo bij het treinstation uit te stappen. Hier pakken we de trein naar Vorden die al snel komt. Het is weer een genot om met Spikey te reizen; hij raakt er echt aan gewend en houd zich heerlijk rustig in bus en trein. Volgens ons heeft hij door dat na zo'n reis altijd een fijne trippel volgt.....
Bij station Vorden pakken we de draad op waar we de vorige keer gestopt zijn. Binnen enkele minuten komen we bij kasteel Vorden waar op een wegwijzer duidelijk wordt dat we al een aardig stukje gelopen hebben.


Achter het kasteel volgen we een statige bomenlaan waar we vrij snel stuiten op een monument ter ere van de bedenksters van het Pieterpad.

Even verderop moeten we stoppen omdat Spikey even speelt met een omstuimige pup. Hierna volgt een klein stukje asfalt, waarna we al snel weer het bos induiken om vervolgens tussen koolzaadvelden en heide door te lopen. Hier nemen we onze eerste pauze voor een bakkie en een broodje.

De route loopt kilometers verder over brede zandpaden en af en toe een asfalt weg. We zien onderweg een boer die zijn koeien naar een ander wei drijft. Een van de koeien is eigenwijs en wil de andere kant op. Na een tijd roepen en tieren geeft de boer op een laat de koe zijn gang gaan. Ook zien we onderweg een paar prachtige Lakenvelder kalfjes.

Na een relatief lang recht stuk asfalt langs Huis 't Zelle, komen we bij een golfbaan, waar een kitten Spikey waarschuwt met een dikke staart om toch vooral niet dichterbij te komen. Na de golfbaaan gaan we weer kilometers over zandpaden tot we bij een afsluitbalk weer een pauze nemen. Spikey heeft tijdens de pauzes opvallend veel aandacht voor ons en de rugzak, in de hoop dat er ook voor hem wat te snaaien valt.

Onderweg door het bos komen we koraalzwam en sponszwam tegen.

We blijven kilometers maken over prachtige zandpaden langs bos, akkers en weides en stoppen voor onze derde pauze op een bankje bij de hoek van een weiland. Terwijl Spikey daar even door het gras ligt te rollen, komen er een paar koeiekoppen over het hek om te kijken wat we uitvoeren.

Even verderop moeten we het erf van eeen boerderij op; leuk dat de boer zijn erf heeft opengesteld voor de Pieterpad lopers! Na de boerderij volgt, als een kers op de taart, een prachtig smal paadje tussen de weilanden door. Hier kan Jose ook wat hazelnoten plukken.

Na een paar honderd meter asfalt komen we Zelhem binnen en daar kunnen we zien dat niet alles aan een Shetland pony klein is....

Verderop snuffelt Spikey nog even nieuwsgierig aan een veulen en lopen we verder Zelhem binnen.

We komen een zeer efficient aangelegd laantje inlopen: bejaardenhuis, crematorium, begraafplaats en steenhouwerij vlak bij elkaar. Hier is met verhuur van begrafeniswagens geen droog brood te verdienen. Even verder om de hoek staat onze auto te wachten en kunnen we lekker terug naar onze vakantiebungalow. We bestellen bij Antoon twee grote Schnitzels en zijn 's avonds lekker rozig van het lopen en de volle buikjes.
Al met al was het weer een hele mooie route waar veel te zien was. En we hebben het ook nog droog gehouden.

Woensdag 24 augustus Etappe Laren Vorden 14km

We zijn twee weken op vakantie in Winterswijk en willen tijdens deze vakantie toch ook wel wat Pieterpad etappes doen. Volgens de weersverwachting is vandaag en uitgelezen dag; droog en niet te warm. We hebben de wekker vroeg gezet en stappen om zeven uur in de auto om naar Vorden af te reizen. Daar pakken we de trein naar Zutphen om weer over te stappen op de bus naar Rijssen. Spikey houdt zich verbazingwekkend goed in de trein en de bus. Misschien went hij er aan, of hij wordt ook al een dagje ouder. Bij halte Dorpsstraat in Laren stappen we uit en beginnen we onze etappe. Na enkele honderden meters zijn we de bebouwde kom al uit en mogen we een zandpad op. Hier kan Spike weer lekker loslopen. Maar de lol is van korte duur; een klein kilometertje later komen we weer op verharde weg uit en dit zal de eerste kilometers wel zo blijven. Spike moet hier wel weer aaan de lijn, maar hij gedraagt zich keurig en loopt goed mee. We moeten alleen af en toe wachten als hij even als een gek door het gras wil rollen.



Nadat we spoorlijn Zutphen-Hengelo zij overgestoken en deze een stukje gevolgd hebben, slaan we linksaf waarna we even later het Twentkanaal moeten oversteken.


Maar wat hier gebeurt willen we niet weten....

De weg blijft verhard, maar voert langs mooie boerderijen.

Even later komen we bij een beek, genaamd de Berkel, waar we onze eerste pauze nemen. Wij broodjes, thee en koffie. Spikey brokjes. We hebben wel zijn waterfles meegenomen, maar daar heeft hij geen behoefte aan. Er staan overal plassen van het noodweer van dinsdag en daar neemt hij af en toe een slokje uit.

Vrij snel nadat we de Berkel zijn overgestoken, gaan we de bossen in op onverharde paden. Spike kan weer los! Onderweg komen we nog een reuzenzwam tegen.

Even later passeren we het Groote Veld en verderop pikken we nog een nano-cache op: de grote beuk. Hier nemen we onze tweede pauze.

We komen langs landgoed de Enzerinck en even later langs landhuis Den Bramel die we via een mooie bomenlaan de rug toe keren.

We komen nu weer op verharde wegen, die ook vrij druk zijn. Maar we zijn dan al snel in Vorden waar we doorlopen tot het station, waar onze auto geparkeerd staat.

Terug op de camping het vertrouwde beeld: Jose en Spike gaan weer liggen maffen. Enfin, dit keer hiervan maar geen foto, die zat al in het vorig verslag....
O ja, bijna vergeten, dit was de laatste etappe uit het eerste pieterpad boekje. We zijn op de helft!

Kaartje:

Etappe Holten-Laren

Etappe Holten-Laren 15km 28 juli 2011

Vandaag allebei vrij, dus maar weer eens een etappe lopen. We stappen om half acht in de auto en staan om half negen in Laren. Hier pakken we de bus van 8.54u richting Rijssen. Bij NS station Holten stappen we uit, precies op de plek waar de vorige etappe eindigde. We beginnen met lopen om kwart over negen en realiseren ons opeens dat we onze drinkflesjes niet hebben meegenomen. In het 'centrum' van Holten stoppen we even bij de C1000 om wat drinken in te slaan. Terwijl we weer verder lopen wil Spikey naar een grasveldje. Hij zal wel willen poepen, denken we. Nee hoor, meneer rolt even lekker door het gras en loopt dan weer verder. Binnen anderhalve kilometer vanaf ons startpunt lopen we al op een mooi onverhard laantje en kan Spikey weer loslopen.

We lopen door een landelijke omgeving tussen boerderijen door. Op een gegeven moment komen drie boerenhonden op Spikey af, ze zijn alleen nieuwsgierig en niet agressief, dus het blijft gezellig. De boer knoopt nog even een praatje aan over de honden en we gaan weer op weg.
Even later op een rustig kruispunt een pauze op een bankje. We lopen weer verder en komen op een (rustige) asfaltweg. Via deze weg komen we bij een viaduct over de A1 en vrij snel hierna mogen we weer rechtsaf een zandpad op. We komen bij een waterzuiveringsinstallatie en zien hier een mol, die zich zo te zien dood heeft gelachen.

Vlak voorbij de waterzuivering komen we bij de Schipbeek, waarlangs een prachtig pad loopt.

Bij de eerstvolgende brug steken we de Schipbeek over en laten deze achter ons. Het pad voert over een boerenerf en hier staat een karretje met allerlei handelswaar; flesjes drinken, snoep, boekjes etc. Hierna komen we op een lange rechte laan, waar we bij het eerstvolgende bankje weer een pauze nemen. De meeste boerderijen hier zijn rond 1931 gebouwd, dit staat op de gevels en staat ook vermeld in het pieterpad boekje. Links in de verte zien we de zendmast van Markelo, deze is tenminste niet afgefikt....

Aan het eind van het pad komen we uit bij landgoed Verwolde. Hier zoeken we eerst een geocache op: Verwolde Dortherbeek. Het is een mooi plekje, er zwemt (zichtbaar) erg veel jonge vis en dat trekt weer reigers en aalscholvers aan. Verder over het landgoed Verwolde via mooi bomenlanen.

Op dit landgoed bevindt zich ook 'De Dikke Boom'. De meeste pieterpadders lopen even om voor een bezoekje. Wij niet; in een vorige vakantie zijn we hier al eens wezen kijken.
Het landchap is hier erg gevarieerd en vlak voor Laren nemen we onze laatste pauze.
Al gauw lopen we Laren in, en de straten zijn hier versierd met fietsen i.v.m. de Larense fiets-4daagse.

Om half twee staan we weer in het centrum van Laren, waar onze auto staat geparkeerd. Tegen drie uur zijn we thuis, waar duidelijk blijkt wie er moe is en wie niet......


Het afgelegde traject:

NIEUW!! Kaartjes bij de etappes.

Even wat gepuzzeld met google maps. Resultaat: Een prachtig kaartje met de GPS-tracklog van de betreffende etappe. Je kunt hierop inzoomen, de kaart heen en weer verschuiven en eventueel ook voor satellietbeeld kiezen.

Ik ga dit natuurlijk ook bij alle nieuwe etappes toevoegen.

Etappe Hellendoor-Holten

Etappe Hellendoorn-Holten 16km 19 maart 2011

Voor deze etappe hebben we het eens heel anders aangepakt; we gaan lekker met openbaar vervoer naar Nijverdal-West en reizen ook weer met openbaar vervoer terug van Holten. De NS heeft een aktie, genaamd lentetoer, waarmee je met twee personen een dag lang 1e klas kunt treinen. Hondenkaartje erbij en klaar! Goedkoper dan de losse treinkaartjes bij elkaar!
Dus we hebben de wekker, heel tegennatuurlijk, op zaterdag vroeg gezet en stappen om kwart over zeven in de auto om naar Amersfoort te rijden. Om 7.38u pakken we daar de intercity naar Zwolle. Op Zwolle hebben we zo'n 20 minuten overstaptijd, dus koffie en thee en appelflappen kopen! Om 8.34u vertrekt de trein naar Nijverdal West en klokslag negen uur beginnen we te lopen. We moeten eerst een kleine kilometer door 'de vallei' (zie vorige etappe) om het Pieterpad weer op te pakken waar we de vorige keer zijn gestopt. Voordeel is dat we van deze etappe al 3 kilometer hebben gelopen de vorige keer (van Hellendoorn naar Nijverdal), dus we hoeven vandaag maar 13 kilometer.
Het is nog fris en mistig en al gauw komen we bij kamp Twilhaar, destijds een Duits doorvoerkamp. Hier staat een fraai monument; een familiefoto ge-etst in steen en dezelfde familefoto ge-etst in een tweede stenen plaat, maar helemaal vervaagd. Dit om aan te geven dat deze familie is verdwenen. Even later komen we langs een oude schaapskooi en lopen we tussen de akkers door naar het bos.


In dit bos pakken we onze eerste rustpauze en terwijl we koffie en thee drinken, passeren er twee heren die ook het Pieterpad lopen. Tenminste een van de mannen houdt het Pieterpadboekje in zijn handen. Even later gaan wij ook weer lopen en het begint hier weer aardig te klimmen, we gaan tegen de Noetselerberg op. Aangekomen op een uitkijkpunt komen we de twee andere lopers weer tegen en knopen een praatje aan. Het zijn gepensioneerde zeelui die steeds drie etappes lopen, gecombineerd met twee overnachtingen in B&B's. De vorige etappe, die toch wel vrij lang was, hebben ze wat routeaanwijzingen door elkaar gehaald en zijn 15 kilometer omgelopen! Ik heb ze uitgelegd dat wij met behulp van een GPS navigeren. Wij lopen verder en zij blijven nog even van het uitzicht genieten. Al gauw dalen tussen de jeneverbes struiken door af en steken een smeltwaterdal over dat de Rietslenk heet en zo'n 150.000 jaar geleden is ontstaan door smeltende gletschers. Na weer een kleine klim komen we op een prachtig glooiende heidevlakte, het Noetselerveld, met fijne vlakke zandpaden.



Na deze heide breekt de zon door. We komen weer in een fraai bos en krijgen we weer zin in een pauze. We zien echter nog geen bankje. Volgens de GPS staat er een kilometer verderop weer een bankje en we besluiten tot daar door te lopen. Daar hebben we geen spijt van gekregen! We komen bij een plateau met geweldig uitzicht! Het is de Holterberg met een hoogte van 58 meter.



Hier nemen we weer wat koffie en thee en eten onze broodjes op. Intussen komen de collega wandelaars er alweer aan. Ze blijven weer even staan voor een praatje en het gesprek komt er op dat we dit bankje dankzij de GPS hebben gevonden. Volgens mij zijn ze om en gaan ze ook op zoek naar een GPS. Toch grappig; twee zeelui die over de hele wereld zijn geweest en nu Nederland te voet verkennen.... Het is nog vier kilometer naar station Holten en na de afdaling van het uitzichtpunt gaan we over kaarsrechte zandpaden door prachtige bossen naar de finish. Tegen het einde zien we zo ongeveer om de dertig meter een paaltje met een jaartal en daarop belangrijke gebeurtenissen van dat jaar, zowel op wereldnivo, als op nederlands nivo (cuba crisis, eerste dafje etc.) Een soort reis door de historie dus. Erg leuk, alleen jammer dat er dan toch mensen met hersenverweking zijn die het nodig vinden om sommige van die paaltjes aan snot te trappen.....
Enfin, zelfs de laatste meters tot station Holten zijn prachtig, getuige een mooi bomenlaan. Ik bedoel; in Soest hebben we een Beukenlaan, dit IS er een!


Op station Holten pakken we de sprinter naar Deventer en daar de intercity naar Amersfoort, de reis duurt ongeveer een uur, inclusief overstap. Spikey voelt zich niet zo op zijn gemak in de trein, maar houdt zich kranig. We zitten ondertussen te bespreken of we deze etappe nu wel of niet mooier vonden dan de vorige. Feit is wel dat we heerlijk weer hadden en dat we, door de kortere afstand, totaal niet moe zijn.
Volgende etappe is Holten-Laren (nee, niet in het Gooi!).

Etappe Ommen-Hellendoorn

Donderdag 10 maart 2011
Etappe Ommen - Hellendoorn 21km (24km gelopen)

We hebben de vaart er goed in zitten! Alweer een etappe. We reizen 's ochtends om kwart voor zeven af naar station Nijverdal West (een tijdelijk station, maar voor deze etappe erg handig). We nemen hier de trein naar Ommen, via Zwolle. In de trein naar Zwolle krijgen we controle en de conducteur merkt op dat we voor Spikey ook een kaartje moeten kopen. Da's voor het eerst! Enfin, hij doet niet moeilijk als we maar beloven op station Zwolle alsnog een kaartje voor Spikey te kopen, wat we ook braaf doen. Op Zwolle hebben we twintig minuten voor de overstap, dus die wordt nuttig besteedt door koffie, thee en amandelkoeken te kopen. Tevens wat extra melkcupjes gepakt om onderweg de koffie uit mijn thermoskan wat op te leuken. In de trein naar Ommen krijgen we zowaar alweer controle, dus maar goed dat we een dagkaart voor de hond (3 euro) hebben gekocht. Op station Ommen aangekomen kunnen we gelijk met de route beginnen. De eerste kilometer van de Vechtbrug naar het station slaan we over omdat we die vorige etappe al meegepakt hebben. De route leidt naar Besthmen waar we een mooi zicht hebben over de es en de Besthmenerberg. Hier komen we een bijzonder verkeersbord tegen. Terwijl we hiervan een foto maken, maakt Spikey van de gelegenheid gebruik om eens uitgebreid in het gras te gaan liggen rollen. Dat is zijn manier om uit te drukken dat hij het uitstekend naar zijn zin heeft.


Al gauw moeten we de Besthmenerberg beklimmen (33 meter) en komt de uitkijktoren in zicht. Deze toren beklimmen we nu niet, de benen zijn al geschrokken van de klim naar de top van de berg en er zitten nog wat bulten in het verschiet. Overigens kennen we deze toren nog goed uit de herfstvakanties in Ommen.


Verder door de bossen achter de Besthmenerberg. Hier komen we een herdenkingsmonument van kamp Erika uit WWII tegen. Het blijkt dat de camping waar we jaren hebben gebivakkeerd een duister verleden heeft. Iets verderop komen we bij de Steile Oever, onze eerste stop voor een broodje en een bakkie. Shit! Drinkfles voor Spikey vergeten. Gelukkig kan hij iets verderop wat water uit de Regge drinken.


De oever van de Regge volgend komen we bij Nieuwebrug, alwaar we een speeltuin ontwaren waar we wat keren met de kinderen zijn geweest. Het is nu geen speeltuin meer, maar meer een speeldorp met hutten enzo. We lopen hier weer op verharde weg en er is wat verkeer, dus Spikey moet weer aangelijnd. Maar daar hebben we wat op gevonden! Het handvat van Spikey's 'jojo'-riem klik ik in een musketonhaak aan mijn rugzak. Zo heb ik mijn handen vrij, kan Spikey redelijk vrij lopen en heb ik hem toch goed onder controle als dat nodig is.


Verderop gaat het, gelukkig weer onverhard, richting Archemerberg. Er zijn hier enorm veel jeneverbesstruiken te zien, je zou zeggen dat ze niet zo zeldzaam zijn, maar ze staan op de rode lijst omdat ze haast niet verjongen. Aan de voet van de Archemerberg komen we bij een waterpomp. Dus, hup een flesje fris leegdrinken en deze vullen voor de hond, die overigens zelf ook uit de pomp drinkt.


Hier begint de klim op de Archemerberg, 88 meter en dat voel je! Boven aangekomen kunnen we, terwijl we uitpuffen, genieten van een weids uitzicht rondom.


De berg af gaat natuurlijk veel makkelijker en beneden aangekomen worden we langs de 'Grote Kei' geleid. Volgens de informatie de grootste zwerfkei van Nederland, maar in mijn herinnering is de 'Kielse Kei' tussen Schoonlo en Sleen veel groter. Ik klim even op de kei en dat geeft Spikey inspiratie om als een dolle rond te hollen.


Hierna lopen we LANGS de Lemelerberg, we hoeven er gelukkig niet over. Op de Lemelerberg hebben we afgelopen herfst een geocache gezocht en van die excursie herinner ik me dat ik daar in de omgeving een Pietpadbankje heb gezien. Uiteraard heb ik mijn zinnen er op gezet om daar de volgende pauze te houden. In Lemele zelf geen bankje te bekennen, maar gelukkig, enkele kilometers buiten Lemele het bankje gevonden. Hier dus weer een broodje en een bakkie. En ook Spikey wat voer gegeven en laten drinken.


We vervolgen onze weg door een vlak en open landschap. Je loopt hier kilometers over kaarsrechte zandpaden.


Na vele mooie kilometers lopen we langs de Holsloot weer een bos in. Deze Holsloot is destijds aangelegd om de tuinen van een rijkelui's villa van 'stadse drek' te voorzien. Aan het eind van de Holsloot weer pauze, het moet tenslotte een hobby blijven nietwaar? Jose gooit het afval in een bak en ontdekt daarin tot haar vreugde lege plastic bloempotjes van een formaat dat ze net zocht om haar tomatenplantjes in op te kweken. Midden in het bos! Da's toch bizar? Verder gaan we over de Eelerberg, waar Jose wat betonnen fundamenten ziet. Ik kijk later in het Pietrpadboekje en het blijkt dat hier een uitkijktoren heeft gestaan die tijdens het laatste meningsverschil met onze oosterburen is afgebroken, omdat ze hier zonodig V2 raketten moesten lanceren. Je ziet nog eens wat. Het bos uitkomend lopen we langs de Hellendoornse Esch. Hier zien we een herdenkingsplaat van een Canadeze bommenwerper die op deze akkkers is neergestort. Al snel lopen we in Hellendoorn. Hier komen we langs het ijsmuseum. Hier is namelijk de plaatselijke bakker ooit begonnen Caraco-ijs te maken (Je weet wel; mexicaantje, oranje hoed.....). Dit is het officiele eindpunt van deze etappe. Maar, logistiek gezien is het handiger om door te lopen tot Nijverdal, dus we pakken enkele extra kilometers van de volgende etappe. Ook een mooi stukje. Onderweg zien we de eerste lammetjes.


Bij het spoor aangekomen verlaten we het Pieterpad om naar het NS-station te lopen, waar de auto geparkeerd staat. We lopen door, wat lokaal bekend staat als, 'De Vallei'. Deze is in 1881 uitgegraven door een stoommachine, genaamd 'De Ijzeren Man', voor de aanleg van de spoorlijn.
Terugkijkend is dit wel een van de mooiste etappe's die we tot nu gelopen hebben. Volgende etappe Hellendoor-Holten wordt een makkie; we hebben de eerste kilometers al weggetrippeld.

O ja! De meeste foto's zijn dit keer door Jose gemaakt!

Etappe Hardenberg-Ommen

24-02-2011: Etappe Hardenberg-Ommen 21km

Zoals gezegd bij de vorige etappe; we hebben er zin in! Dus daarom weer vrij snel een etappe gepland. We willen van Hardenberg naar Ommen lopen en daar lunchen. Om dat voor elkaar te krijgen vertrekken we al vroeg: kwart voor zeven. Er was wat sneeuw gevallen, maar onderweg naar Ommen zitten de tegenliggers steeds dikker onder de sneeuw. Dat belooft wat!
Even voor achten parkeren we de auto in het centrum van Ommen. Ja hoor! Een dik pak sneeuw. We lopen van het centrum van Ommen naar het NS-station, dat is ongeveer een kilometer en die kunnen we alvast afstrepen voor de volgende etappe (Ommen-Hellendoorn). We zijn op tijd voor de trein van 8.15u en reizen snel af naar Hardenberg. In Hardenberg is het ook weer een kilometer vanaf het station naar het beginpunt van de etappe, maar om half negen zijn we dan eindelijk gestart. We verlaten al snel het centrum van Hardenberg en terwijl we over fietspaden de buitenwijk passeren, komen we in een mooi open landschap. Het loopt wel wat lastiger met die sneeuw. Het is glibberig, dus loop je met 'aangespannen spieren', iets dat we de volgende dag beiden goed voelen!
Het is erg rustig onderweg, Spikey kan bijna de hele route loslopen. Als snel passeren we Rheeze, een buurtschap waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan.


Enkele kilometers na Rheeze belanden we in uitgestrekte bossen. We volgen kilometerslange rechte paden. De ondergrond is glad, want sneeuw, en oneffen, want hard aangevroren. Extra handicap dus. In het bos pikken we nog een geocache op (Oldie), leuk voor de statistieken.


Na enkele kilometers komen we weer in open landschap, en tussen oude boerderijen door bereiken we Junne. Daar steken we de stuw in de Vecht over om aan de andere kant de vistrap te bewonderen. Door deze vistrap kunnen de vissen ondanks de stuw toch nog stroomopwaarts komen.



Na nog enkele kilometers door weilanden en bossen, komen we in het bos bij Camping de Besthmenerberg. Zo'n kleine 20 jaar geleden zijn we hier jarenlang in de herfstvakantie gekomen met de kinderen (de eerder genoemde vistrap hebben we destijds al eens tijdens een huifkartocht bekeken), we lopen hier dus door bekend gebied. De laatste kilometers naar Ommen kunnen we dan ook dromen. Als snel komt de brug over de Vecht en dus Ommen in zicht. Daar tracteren we onszelf op een welverdiende boerenomelet!

Al met al een mooie tocht door een gevarieerd landschap. Het was erg stil, weinig mensen gezien. En erg zwaar.

---