Etappe Hardenberg-Ommen

24-02-2011: Etappe Hardenberg-Ommen 21km

Zoals gezegd bij de vorige etappe; we hebben er zin in! Dus daarom weer vrij snel een etappe gepland. We willen van Hardenberg naar Ommen lopen en daar lunchen. Om dat voor elkaar te krijgen vertrekken we al vroeg: kwart voor zeven. Er was wat sneeuw gevallen, maar onderweg naar Ommen zitten de tegenliggers steeds dikker onder de sneeuw. Dat belooft wat!
Even voor achten parkeren we de auto in het centrum van Ommen. Ja hoor! Een dik pak sneeuw. We lopen van het centrum van Ommen naar het NS-station, dat is ongeveer een kilometer en die kunnen we alvast afstrepen voor de volgende etappe (Ommen-Hellendoorn). We zijn op tijd voor de trein van 8.15u en reizen snel af naar Hardenberg. In Hardenberg is het ook weer een kilometer vanaf het station naar het beginpunt van de etappe, maar om half negen zijn we dan eindelijk gestart. We verlaten al snel het centrum van Hardenberg en terwijl we over fietspaden de buitenwijk passeren, komen we in een mooi open landschap. Het loopt wel wat lastiger met die sneeuw. Het is glibberig, dus loop je met 'aangespannen spieren', iets dat we de volgende dag beiden goed voelen!
Het is erg rustig onderweg, Spikey kan bijna de hele route loslopen. Als snel passeren we Rheeze, een buurtschap waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan.


Enkele kilometers na Rheeze belanden we in uitgestrekte bossen. We volgen kilometerslange rechte paden. De ondergrond is glad, want sneeuw, en oneffen, want hard aangevroren. Extra handicap dus. In het bos pikken we nog een geocache op (Oldie), leuk voor de statistieken.


Na enkele kilometers komen we weer in open landschap, en tussen oude boerderijen door bereiken we Junne. Daar steken we de stuw in de Vecht over om aan de andere kant de vistrap te bewonderen. Door deze vistrap kunnen de vissen ondanks de stuw toch nog stroomopwaarts komen.



Na nog enkele kilometers door weilanden en bossen, komen we in het bos bij Camping de Besthmenerberg. Zo'n kleine 20 jaar geleden zijn we hier jarenlang in de herfstvakantie gekomen met de kinderen (de eerder genoemde vistrap hebben we destijds al eens tijdens een huifkartocht bekeken), we lopen hier dus door bekend gebied. De laatste kilometers naar Ommen kunnen we dan ook dromen. Als snel komt de brug over de Vecht en dus Ommen in zicht. Daar tracteren we onszelf op een welverdiende boerenomelet!

Al met al een mooie tocht door een gevarieerd landschap. Het was erg stil, weinig mensen gezien. En erg zwaar.

---

Etappe Coevorden-Hardenberg

10 februari 2011 Etappe Coevorden-Hardenberg 19km

Omdat we komende zomervakantie in Winterswijk zitten, willen we ervoor zorgen dat we tegen die tijd een paar etappes daar in de buurt kunnen doen. Vandaar het idee om maar weer eens tussendoor een etappe op te pakken. De logistiek voor deze etappe is dit keer erg eenvoudig; met de auto naar station Hardenberg. Daar aangekomen op de trein stappen (die gelukkig 10 minuten vertraging had, waardoor we hem toch haalden) en in Coevorden uitstappen en weer naar je auto teruglopen.
Op station Coevorden eerst een warme bak koffie gescoord en vervolgens de sokken er in. We verlaten Coevorden terwijl we het oude tramstation passeren en verderop lang de molen 'De Arend" lopen. Dan verlaten we de verharde weg over een zandpad langs een industrieterrein. De grond heeft hier een olieachtige regenboogglans en we houden goed in de gaten dat Spikey hier geen water uit de plassen drinkt.
Even verderop komen we in een aangelegd natuurgebiedje, waar we op een picnicbankje onze eerste stop doen. Even een bakkie thee uit de thermoskan en een boterhammetje. Als we weer doorlopen staan we vrij snel oog in oog met de poort van Drenthe. Dit is een kunstwerk die de grens tussen Drenthe en Overijsel aangeeft. Hier hebben we gelijk even een geocache gezocht die natuurlijk ook poort van Drenthe heet.



Nadat we het logrolletje hebben ingevuld vervolgen we ons pad door de weilanden langs een sloot. Na een tijdje worden we aangenaam verrast door Het Pieterpadpaviljoen. Dat is een afdakje van golfplaat midden in het weiland, waar een koelkast in staat. Die koelkast is tijdens het hoogseizoen goed gevuld, blijkens de prijslijst die ernaast hangt. Vandaag treffen we alleen flessenwater, theezakjes en een waterkoker aan. We hebben dus even een vers bakje thee gezet. Het grappige hierbij is, dat men het stopcontact in de koelkast heeft ingebouwd. Een erg leuk initiatief, dat goed gewaardeerd wordt. De koelkast is in ieder geval volgeschreven met dankbetuigingen. Enfin, het verschuldigde bedrag in het busje gedeponeerd en verder maar weer.


Het blijf nog enkele kilometers lopen door de weilanden naast slootjes. Dan gaan we over op verharde weg en worden we vergezeld door nieuwsgierige paarden of blaffende honden die in de aangrenzende weilanden met ons oplopen. Uiteindelijk arriveren we bij de Haandrik, waar de Vecht en enkele kanalen samenkomen. We moeten hier een rare slinger volgen om via diverse bruggen over te steken. Verderop in Holtheme stoppen we weer even bij een bankje; ik heb nieuwe sokken aan (dom) en de opgehoopte pluizen dreigen een blaar de veroorzaken. Dus even in orde gemaakt, wat gedronken en koekjes gegeten (José had havermoutkoekies gebakken) en verder maar weer. We lopen hierna de buitenwijken van Gramsbergen in en al snel valt mijn oog op een bordje 'brouwerij'. Nadat mijn rugzak weer iets zwaarder is gemaakt met diverse smaken Mommeliete bier gaan we verder Gramsbergen in. Daar ontwaren we een beeldje met drie Pieterpad lopers.


Gramsbergen uitlopend komen we door een laantje, waar we (alweer) pauzeren om de laatste boterhammen weg te werken. Hier geven we Spikey ook zijn voer. Normaal krijgt hij alleen 's ochtends en 's avonds eten, maar het is onze ervaring dat hij bij dit soort wandelingen wel wat extra brandstof kan gebruiken. We gaan onder de N34 door en het is hier wat minder relaxed lopen. Veel verkeer, dus Spikey kort houden. Gelukkig slaan we enkele kilometers verder linksaf een zandpad op en kan Spikey weer los lopen. Dat hij dat waardeert, laat hij blijken door lekker in het gras te gaan rollen. Bij een weiland met paarden houden we onze laatste pauze. De paarden en Spikey zijn erg geïnteresseerd in elkaar, maar op een gegeven moment schrikken ze toch van elkaar. Spike springt weg en het paard maak een paar trappende bokkesprongen. Verder weer, op naar het Engelandsche Bos. Het enige stuk bos in deze etappe. Het is niet veel; na amper een kilometer zijn we er alweer uit om op een zandpad terecht te komen.

Enige tijd later ontwaren we de skyline van Hardenberg en nadat we nog een stukje de oever van de Vecht hebben mogen volgen, steken we de Amaliabrug over om in het centrum van Hardenberg te komen, het eindpunt van deze etappe.


We lopen richting station en stappen daar weer in de auto. Op de terugweg nog drie kwartier (!!!) in de file gestaan om van de A28 op de A1 te komen. Volgende etappe: Hardenberg-Ommen, we hebben er nu al zin in!

---

Kaart: