Omdat we komende zomervakantie in Winterswijk zitten, willen we ervoor zorgen dat we tegen die tijd een paar etappes daar in de buurt kunnen doen. Vandaar het idee om maar weer eens tussendoor een etappe op te pakken. De logistiek voor deze etappe is dit keer erg eenvoudig; met de auto naar station Hardenberg. Daar aangekomen op de trein stappen (die gelukkig 10 minuten vertraging had, waardoor we hem toch haalden) en in Coevorden uitstappen en weer naar je auto teruglopen.
Op station Coevorden eerst een warme bak koffie gescoord en vervolgens de sokken er in. We verlaten Coevorden terwijl we het oude tramstation passeren en verderop lang de molen 'De Arend" lopen. Dan verlaten we de verharde weg over een zandpad langs een industrieterrein. De grond heeft hier een olieachtige regenboogglans en we houden goed in de gaten dat Spikey hier geen water uit de plassen drinkt.
Even verderop komen we in een aangelegd natuurgebiedje, waar we op een picnicbankje onze eerste stop doen. Even een bakkie thee uit de thermoskan en een boterhammetje. Als we weer doorlopen staan we vrij snel oog in oog met de poort van Drenthe. Dit is een kunstwerk die de grens tussen Drenthe en Overijsel aangeeft. Hier hebben we gelijk even een geocache gezocht die natuurlijk ook poort van Drenthe heet.
Nadat we het logrolletje hebben ingevuld vervolgen we ons pad door de weilanden langs een sloot. Na een tijdje worden we aangenaam verrast door Het Pieterpadpaviljoen. Dat is een afdakje van golfplaat midden in het weiland, waar een koelkast in staat. Die koelkast is tijdens het hoogseizoen goed gevuld, blijkens de prijslijst die ernaast hangt. Vandaag treffen we alleen flessenwater, theezakjes en een waterkoker aan. We hebben dus even een vers bakje thee gezet. Het grappige hierbij is, dat men het stopcontact in de koelkast heeft ingebouwd. Een erg leuk initiatief, dat goed gewaardeerd wordt. De koelkast is in ieder geval volgeschreven met dankbetuigingen. Enfin, het verschuldigde bedrag in het busje gedeponeerd en verder maar weer.
Het blijf nog enkele kilometers lopen door de weilanden naast slootjes. Dan gaan we over op verharde weg en worden we vergezeld door nieuwsgierige paarden of blaffende honden die in de aangrenzende weilanden met ons oplopen. Uiteindelijk arriveren we bij de Haandrik, waar de Vecht en enkele kanalen samenkomen. We moeten hier een rare slinger volgen om via diverse bruggen over te steken. Verderop in Holtheme stoppen we weer even bij een bankje; ik heb nieuwe sokken aan (dom) en de opgehoopte pluizen dreigen een blaar de veroorzaken. Dus even in orde gemaakt, wat gedronken en koekjes gegeten (José had havermoutkoekies gebakken) en verder maar weer. We lopen hierna de buitenwijken van Gramsbergen in en al snel valt mijn oog op een bordje 'brouwerij'. Nadat mijn rugzak weer iets zwaarder is gemaakt met diverse smaken Mommeliete bier gaan we verder Gramsbergen in. Daar ontwaren we een beeldje met drie Pieterpad lopers.
Gramsbergen uitlopend komen we door een laantje, waar we (alweer) pauzeren om de laatste boterhammen weg te werken. Hier geven we Spikey ook zijn voer. Normaal krijgt hij alleen 's ochtends en 's avonds eten, maar het is onze ervaring dat hij bij dit soort wandelingen wel wat extra brandstof kan gebruiken. We gaan onder de N34 door en het is hier wat minder relaxed lopen. Veel verkeer, dus Spikey kort houden. Gelukkig slaan we enkele kilometers verder linksaf een zandpad op en kan Spikey weer los lopen. Dat hij dat waardeert, laat hij blijken door lekker in het gras te gaan rollen. Bij een weiland met paarden houden we onze laatste pauze. De paarden en Spikey zijn erg geïnteresseerd in elkaar, maar op een gegeven moment schrikken ze toch van elkaar. Spike springt weg en het paard maak een paar trappende bokkesprongen. Verder weer, op naar het Engelandsche Bos. Het enige stuk bos in deze etappe. Het is niet veel; na amper een kilometer zijn we er alweer uit om op een zandpad terecht te komen.
Enige tijd later ontwaren we de skyline van Hardenberg en nadat we nog een stukje de oever van de Vecht hebben mogen volgen, steken we de Amaliabrug over om in het centrum van Hardenberg te komen, het eindpunt van deze etappe.
We lopen richting station en stappen daar weer in de auto. Op de terugweg nog drie kwartier (!!!) in de file gestaan om van de A28 op de A1 te komen. Volgende etappe: Hardenberg-Ommen, we hebben er nu al zin in!
Kaart:
4 opmerkingen:
hoi stappers,
leuk verhaal jos, sshrijf je dit allemaal op of onthoud je dat, ik vindt dit zo mooi dat jullie dit samen doen, want de mooie dingen die jan en ik gedaan hebben worden steeds waardevoller, zoals 10 jaar geleden naar Austalie en de skievakanties, texel,2 keer per jaar een weekend weg ergens in nederland met onze goede vrienden.
dat mis ik zo, wil niet klagen hoor, maar als ik jullie zo zie genieten dan ben ik een beetje jaloers op een goede manier hoor!!!
ik hoop dat jullie nog vele jaren kunnen genieten van elkaar want zo simpel is het leven , het duurt maar even.. liefs, gea
Hoi Gea,
Het zal je verbazen, maar als ik rustig naar de landkaart kijk kan ik alle etappes tot in detail voor de geest halen.
Het stukje schrijf ik meestal wel binnen enkele dagen nadat we hebben gelopen. Normaal schrijven Jo en ik allebei een stukje, maar dit keer had Jo er geen zin in, dus heb ik het maar gedaan.
Genieten doen we zeker; het is zo leuk om samen te doen. En we genieten er ook van als we zien hoeveel lol Spikey nog heeft. Dat beest is ook al 11 jaar oud en loopt nog steeds mee als een jonge hond.
Groetjes, ook aan Rien, Jos
Liebe(r) Leute,
Mooie etappe weer, en leuk verhaal. Je kan goed vertellen, dus ik kijk uit naar je Memoires.
Ik zou graag van de zomer één etappe met jullie mee willen lopen, als jullie dat ook leuk vinden.
Tjuss aus Elten
Gezellig! Doen we!
Een reactie posten