Zoals gezegd bij de vorige etappe; we hebben er zin in! Dus daarom weer vrij snel een etappe gepland. We willen van Hardenberg naar Ommen lopen en daar lunchen. Om dat voor elkaar te krijgen vertrekken we al vroeg: kwart voor zeven. Er was wat sneeuw gevallen, maar onderweg naar Ommen zitten de tegenliggers steeds dikker onder de sneeuw. Dat belooft wat!
Even voor achten parkeren we de auto in het centrum van Ommen. Ja hoor! Een dik pak sneeuw. We lopen van het centrum van Ommen naar het NS-station, dat is ongeveer een kilometer en die kunnen we alvast afstrepen voor de volgende etappe (Ommen-Hellendoorn). We zijn op tijd voor de trein van 8.15u en reizen snel af naar Hardenberg. In Hardenberg is het ook weer een kilometer vanaf het station naar het beginpunt van de etappe, maar om half negen zijn we dan eindelijk gestart. We verlaten al snel het centrum van Hardenberg en terwijl we over fietspaden de buitenwijk passeren, komen we in een mooi open landschap. Het loopt wel wat lastiger met die sneeuw. Het is glibberig, dus loop je met 'aangespannen spieren', iets dat we de volgende dag beiden goed voelen!
Het is erg rustig onderweg, Spikey kan bijna de hele route loslopen. Als snel passeren we Rheeze, een buurtschap waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan.
Enkele kilometers na Rheeze belanden we in uitgestrekte bossen. We volgen kilometerslange rechte paden. De ondergrond is glad, want sneeuw, en oneffen, want hard aangevroren. Extra handicap dus. In het bos pikken we nog een geocache op (Oldie), leuk voor de statistieken.
Na enkele kilometers komen we weer in open landschap, en tussen oude boerderijen door bereiken we Junne. Daar steken we de stuw in de Vecht over om aan de andere kant de vistrap te bewonderen. Door deze vistrap kunnen de vissen ondanks de stuw toch nog stroomopwaarts komen.
Na nog enkele kilometers door weilanden en bossen, komen we in het bos bij Camping de Besthmenerberg. Zo'n kleine 20 jaar geleden zijn we hier jarenlang in de herfstvakantie gekomen met de kinderen (de eerder genoemde vistrap hebben we destijds al eens tijdens een huifkartocht bekeken), we lopen hier dus door bekend gebied. De laatste kilometers naar Ommen kunnen we dan ook dromen. Als snel komt de brug over de Vecht en dus Ommen in zicht. Daar tracteren we onszelf op een welverdiende boerenomelet!
Al met al een mooie tocht door een gevarieerd landschap. Het was erg stil, weinig mensen gezien. En erg zwaar.
3 opmerkingen:
hoi jo en jos
waren jullie wel in nederland?
lijkt wel een skigebied, mooi om te langlaufen wel stoer hoor!!
gr..gea
Inderdaad een mooie omgeving.
Bestemerberg: ook daar hebben we meerdere keren oud en nieuw gevierd met vrienden.
Als jullie in dit tempo blijven lopen, is de tocht dit jaar volbracht. En wat doen jullie dan met het zwarte gat?
Groet'n uut Grunn'n.
No worries, er zijn nog zoveel LAW paden. en als die op zijn, kunnen we altijd nog naar zo'n bedevaartsoord in Spanje trippelen.
Een reactie posten