Etappe Hellendoor-Holten

Etappe Hellendoorn-Holten 16km 19 maart 2011

Voor deze etappe hebben we het eens heel anders aangepakt; we gaan lekker met openbaar vervoer naar Nijverdal-West en reizen ook weer met openbaar vervoer terug van Holten. De NS heeft een aktie, genaamd lentetoer, waarmee je met twee personen een dag lang 1e klas kunt treinen. Hondenkaartje erbij en klaar! Goedkoper dan de losse treinkaartjes bij elkaar!
Dus we hebben de wekker, heel tegennatuurlijk, op zaterdag vroeg gezet en stappen om kwart over zeven in de auto om naar Amersfoort te rijden. Om 7.38u pakken we daar de intercity naar Zwolle. Op Zwolle hebben we zo'n 20 minuten overstaptijd, dus koffie en thee en appelflappen kopen! Om 8.34u vertrekt de trein naar Nijverdal West en klokslag negen uur beginnen we te lopen. We moeten eerst een kleine kilometer door 'de vallei' (zie vorige etappe) om het Pieterpad weer op te pakken waar we de vorige keer zijn gestopt. Voordeel is dat we van deze etappe al 3 kilometer hebben gelopen de vorige keer (van Hellendoorn naar Nijverdal), dus we hoeven vandaag maar 13 kilometer.
Het is nog fris en mistig en al gauw komen we bij kamp Twilhaar, destijds een Duits doorvoerkamp. Hier staat een fraai monument; een familiefoto ge-etst in steen en dezelfde familefoto ge-etst in een tweede stenen plaat, maar helemaal vervaagd. Dit om aan te geven dat deze familie is verdwenen. Even later komen we langs een oude schaapskooi en lopen we tussen de akkers door naar het bos.


In dit bos pakken we onze eerste rustpauze en terwijl we koffie en thee drinken, passeren er twee heren die ook het Pieterpad lopen. Tenminste een van de mannen houdt het Pieterpadboekje in zijn handen. Even later gaan wij ook weer lopen en het begint hier weer aardig te klimmen, we gaan tegen de Noetselerberg op. Aangekomen op een uitkijkpunt komen we de twee andere lopers weer tegen en knopen een praatje aan. Het zijn gepensioneerde zeelui die steeds drie etappes lopen, gecombineerd met twee overnachtingen in B&B's. De vorige etappe, die toch wel vrij lang was, hebben ze wat routeaanwijzingen door elkaar gehaald en zijn 15 kilometer omgelopen! Ik heb ze uitgelegd dat wij met behulp van een GPS navigeren. Wij lopen verder en zij blijven nog even van het uitzicht genieten. Al gauw dalen tussen de jeneverbes struiken door af en steken een smeltwaterdal over dat de Rietslenk heet en zo'n 150.000 jaar geleden is ontstaan door smeltende gletschers. Na weer een kleine klim komen we op een prachtig glooiende heidevlakte, het Noetselerveld, met fijne vlakke zandpaden.



Na deze heide breekt de zon door. We komen weer in een fraai bos en krijgen we weer zin in een pauze. We zien echter nog geen bankje. Volgens de GPS staat er een kilometer verderop weer een bankje en we besluiten tot daar door te lopen. Daar hebben we geen spijt van gekregen! We komen bij een plateau met geweldig uitzicht! Het is de Holterberg met een hoogte van 58 meter.



Hier nemen we weer wat koffie en thee en eten onze broodjes op. Intussen komen de collega wandelaars er alweer aan. Ze blijven weer even staan voor een praatje en het gesprek komt er op dat we dit bankje dankzij de GPS hebben gevonden. Volgens mij zijn ze om en gaan ze ook op zoek naar een GPS. Toch grappig; twee zeelui die over de hele wereld zijn geweest en nu Nederland te voet verkennen.... Het is nog vier kilometer naar station Holten en na de afdaling van het uitzichtpunt gaan we over kaarsrechte zandpaden door prachtige bossen naar de finish. Tegen het einde zien we zo ongeveer om de dertig meter een paaltje met een jaartal en daarop belangrijke gebeurtenissen van dat jaar, zowel op wereldnivo, als op nederlands nivo (cuba crisis, eerste dafje etc.) Een soort reis door de historie dus. Erg leuk, alleen jammer dat er dan toch mensen met hersenverweking zijn die het nodig vinden om sommige van die paaltjes aan snot te trappen.....
Enfin, zelfs de laatste meters tot station Holten zijn prachtig, getuige een mooi bomenlaan. Ik bedoel; in Soest hebben we een Beukenlaan, dit IS er een!


Op station Holten pakken we de sprinter naar Deventer en daar de intercity naar Amersfoort, de reis duurt ongeveer een uur, inclusief overstap. Spikey voelt zich niet zo op zijn gemak in de trein, maar houdt zich kranig. We zitten ondertussen te bespreken of we deze etappe nu wel of niet mooier vonden dan de vorige. Feit is wel dat we heerlijk weer hadden en dat we, door de kortere afstand, totaal niet moe zijn.
Volgende etappe is Holten-Laren (nee, niet in het Gooi!).

Etappe Ommen-Hellendoorn

Donderdag 10 maart 2011
Etappe Ommen - Hellendoorn 21km (24km gelopen)

We hebben de vaart er goed in zitten! Alweer een etappe. We reizen 's ochtends om kwart voor zeven af naar station Nijverdal West (een tijdelijk station, maar voor deze etappe erg handig). We nemen hier de trein naar Ommen, via Zwolle. In de trein naar Zwolle krijgen we controle en de conducteur merkt op dat we voor Spikey ook een kaartje moeten kopen. Da's voor het eerst! Enfin, hij doet niet moeilijk als we maar beloven op station Zwolle alsnog een kaartje voor Spikey te kopen, wat we ook braaf doen. Op Zwolle hebben we twintig minuten voor de overstap, dus die wordt nuttig besteedt door koffie, thee en amandelkoeken te kopen. Tevens wat extra melkcupjes gepakt om onderweg de koffie uit mijn thermoskan wat op te leuken. In de trein naar Ommen krijgen we zowaar alweer controle, dus maar goed dat we een dagkaart voor de hond (3 euro) hebben gekocht. Op station Ommen aangekomen kunnen we gelijk met de route beginnen. De eerste kilometer van de Vechtbrug naar het station slaan we over omdat we die vorige etappe al meegepakt hebben. De route leidt naar Besthmen waar we een mooi zicht hebben over de es en de Besthmenerberg. Hier komen we een bijzonder verkeersbord tegen. Terwijl we hiervan een foto maken, maakt Spikey van de gelegenheid gebruik om eens uitgebreid in het gras te gaan liggen rollen. Dat is zijn manier om uit te drukken dat hij het uitstekend naar zijn zin heeft.


Al gauw moeten we de Besthmenerberg beklimmen (33 meter) en komt de uitkijktoren in zicht. Deze toren beklimmen we nu niet, de benen zijn al geschrokken van de klim naar de top van de berg en er zitten nog wat bulten in het verschiet. Overigens kennen we deze toren nog goed uit de herfstvakanties in Ommen.


Verder door de bossen achter de Besthmenerberg. Hier komen we een herdenkingsmonument van kamp Erika uit WWII tegen. Het blijkt dat de camping waar we jaren hebben gebivakkeerd een duister verleden heeft. Iets verderop komen we bij de Steile Oever, onze eerste stop voor een broodje en een bakkie. Shit! Drinkfles voor Spikey vergeten. Gelukkig kan hij iets verderop wat water uit de Regge drinken.


De oever van de Regge volgend komen we bij Nieuwebrug, alwaar we een speeltuin ontwaren waar we wat keren met de kinderen zijn geweest. Het is nu geen speeltuin meer, maar meer een speeldorp met hutten enzo. We lopen hier weer op verharde weg en er is wat verkeer, dus Spikey moet weer aangelijnd. Maar daar hebben we wat op gevonden! Het handvat van Spikey's 'jojo'-riem klik ik in een musketonhaak aan mijn rugzak. Zo heb ik mijn handen vrij, kan Spikey redelijk vrij lopen en heb ik hem toch goed onder controle als dat nodig is.


Verderop gaat het, gelukkig weer onverhard, richting Archemerberg. Er zijn hier enorm veel jeneverbesstruiken te zien, je zou zeggen dat ze niet zo zeldzaam zijn, maar ze staan op de rode lijst omdat ze haast niet verjongen. Aan de voet van de Archemerberg komen we bij een waterpomp. Dus, hup een flesje fris leegdrinken en deze vullen voor de hond, die overigens zelf ook uit de pomp drinkt.


Hier begint de klim op de Archemerberg, 88 meter en dat voel je! Boven aangekomen kunnen we, terwijl we uitpuffen, genieten van een weids uitzicht rondom.


De berg af gaat natuurlijk veel makkelijker en beneden aangekomen worden we langs de 'Grote Kei' geleid. Volgens de informatie de grootste zwerfkei van Nederland, maar in mijn herinnering is de 'Kielse Kei' tussen Schoonlo en Sleen veel groter. Ik klim even op de kei en dat geeft Spikey inspiratie om als een dolle rond te hollen.


Hierna lopen we LANGS de Lemelerberg, we hoeven er gelukkig niet over. Op de Lemelerberg hebben we afgelopen herfst een geocache gezocht en van die excursie herinner ik me dat ik daar in de omgeving een Pietpadbankje heb gezien. Uiteraard heb ik mijn zinnen er op gezet om daar de volgende pauze te houden. In Lemele zelf geen bankje te bekennen, maar gelukkig, enkele kilometers buiten Lemele het bankje gevonden. Hier dus weer een broodje en een bakkie. En ook Spikey wat voer gegeven en laten drinken.


We vervolgen onze weg door een vlak en open landschap. Je loopt hier kilometers over kaarsrechte zandpaden.


Na vele mooie kilometers lopen we langs de Holsloot weer een bos in. Deze Holsloot is destijds aangelegd om de tuinen van een rijkelui's villa van 'stadse drek' te voorzien. Aan het eind van de Holsloot weer pauze, het moet tenslotte een hobby blijven nietwaar? Jose gooit het afval in een bak en ontdekt daarin tot haar vreugde lege plastic bloempotjes van een formaat dat ze net zocht om haar tomatenplantjes in op te kweken. Midden in het bos! Da's toch bizar? Verder gaan we over de Eelerberg, waar Jose wat betonnen fundamenten ziet. Ik kijk later in het Pietrpadboekje en het blijkt dat hier een uitkijktoren heeft gestaan die tijdens het laatste meningsverschil met onze oosterburen is afgebroken, omdat ze hier zonodig V2 raketten moesten lanceren. Je ziet nog eens wat. Het bos uitkomend lopen we langs de Hellendoornse Esch. Hier zien we een herdenkingsplaat van een Canadeze bommenwerper die op deze akkkers is neergestort. Al snel lopen we in Hellendoorn. Hier komen we langs het ijsmuseum. Hier is namelijk de plaatselijke bakker ooit begonnen Caraco-ijs te maken (Je weet wel; mexicaantje, oranje hoed.....). Dit is het officiele eindpunt van deze etappe. Maar, logistiek gezien is het handiger om door te lopen tot Nijverdal, dus we pakken enkele extra kilometers van de volgende etappe. Ook een mooi stukje. Onderweg zien we de eerste lammetjes.


Bij het spoor aangekomen verlaten we het Pieterpad om naar het NS-station te lopen, waar de auto geparkeerd staat. We lopen door, wat lokaal bekend staat als, 'De Vallei'. Deze is in 1881 uitgegraven door een stoommachine, genaamd 'De Ijzeren Man', voor de aanleg van de spoorlijn.
Terugkijkend is dit wel een van de mooiste etappe's die we tot nu gelopen hebben. Volgende etappe Hellendoor-Holten wordt een makkie; we hebben de eerste kilometers al weggetrippeld.

O ja! De meeste foto's zijn dit keer door Jose gemaakt!