Maandag 1 juli 2013 - Millingen a/d Rijn - Groesbeek 20km

We zijn twee weken op vakantie in Groesbeek; een uitgelezen gelegenheid om de Pieterpad etappes hier in de buurt te gaan lopen. Vandaag pakken we de draad op in Millingen. 's Ochtends vanaf ons vakantie adres Foxhill met de auto naar Groesbeek 'centrum'. Daar de bus naar Nijmegen gepakt en vanuit Nijmegen met de bus naar Millingen. Spike gedraagd zich erg nerveus in de bus en is al een hoop energie kwijt als we uiteindelijk gaan lopen. We lopen vrij snel de bebouwde kom uit en doen onze eerste ruststop bij een soort kerkhofje

Het is een lange rustige weg richting Leuth en in de verte kunnen we de Duivelsberg al zien liggen.

Al snel lopen we door Leuth en tot mijn teleurstelling is de ijssalon, die ik op de heenweg vanuit de bus spotte, gesloten. Even voorbij Leuth moeten we even stoppen; Spikey begint nu wel erg te sjokken. Even wat water en brokjes en hij kan er weer even tegen. Hierna komen we al vrij snel bij de duitse grens en steken een brugje over naar Zyfflich.

We doorkruizen Zyfflich, alwaar een oude chocoladebruine Labrador het wel gezellig vindt om met ons op te lopen. Zijn bazinnetje komt er al snel achter aan om hem terug te halen en legt uit dat hij dat wel vaker doet. Even voorbij Zyfflich maar weer even stoppen voor Spike; het eten doet ie nu liggend.....

Na Zyfflich komen we uit bij het Wylermeer.

Direct hierna moeten we de Duivelsberg beklimmen. Gelukkig staan op gezette afstanden boomstronken die uitgekapt zijn als stoeltje. Die zijn hard nodig om af en toe op adem te komen, wat een klim! Na de Duivelsberg doorkruizen we de bossen en zijn op een gegeven moment ter hoogte van Foxhill, ons logeeradres. Hier vinden we, naast de gebruikelijke koeien, ook de Canadese Militaire erebegraafplaats Groesbeek.

Na het oversteken van de Derde baan, lopen we tussen de weiladen door richting Groesbeek, genietend van het uitzicht.

In Groesbeek scoren we nog een grote bak verse aardbeien tegen een spotprijsje. De auto opgezocht en binnen een kwartiertje zitten we weer op ons vakantieadres met het volgende uitzicht:

Conclusie; mooie tocht, maar het wordt wel wat teveel voor Spikey; we gaan de overige etappes zonder hem lopen (helaas...)