Na 4 jaar eindelijk weer eens beweging in het Pieterpad. Het is er al die tijd niet van gekomen omdat onze Laika niet zo'n loper is. Maar nu ze tijdens de zomervakantie is ondergebracht op een logeeradres, pakken we onze kans.
We zitten in een zomerhuisje in Lanaken (Belgie, iets ten westen van Maastricht), en vertrekken maandagochtend al vroeg. Na dik een uur rijden bereken we ons beginpunt Swolgen. Al na 10 minuten lopen we in de bossen en komen we een Vlaams dametje tegen die de weg vraagt. Blijkt iemand te zijn die overal wandet en nu bezig is met het Pieterpad. Ze was de weg kwijt (letterlijk, niet in de bovenkamer dus)en we hebben haar weer de goede kant opgewezen.
Even later komen we bij het Schuiwater, waar we de weg via vlonders mogen vervolgen omdat we door een moerasgebied lopen. Hier zoeken we ook nog even een geocache op, die onder een vlondertje verstopt blijkt te zijn.
We vervolgen onze weg en stoppen even bij een Pieterpadbankje in de buurt van Lottum. Volgens het bord kunnen we dar koffie, vlaai en tosti's bestellen. Dat hebben we dus maar gedaan. De vlaai is oudbakken uit de diepvries, de tosti is lekker. Terwijl we zitten te eten, schuiven er meer mensen aan (oa onze Belgische vriendin). Na wat gezellig keuvelen wil ik afrekenen bij de uitbater. Hij zegt dat de bijdrage geheel vrijwillig is en we zelf maar moeten weten wat we in het potje stoppen. Toch leuk dat er mensen zijn die er aardigheid in hebben om anderen te verwennen (alleen jammer van die vlaai, en dat in Limburg!).
Verder gelopen door velden en bossen tot we bij Grubbenvorst uitkomen, maar niet voordat we even in een kapelletje bij Houthuizen de nodige kaarsjes hebben opgestoken voor hen die ons ontvallen zijn en hen die wat extra steun kunnen gebruiken. Grubbenvorst schijnt de asperge hoofdstad van de wereld te zijn, maar behalve een asperge-achtig beeld in het park, hebben we daar niet veel van gemerkt. In Grubbenvorst wel even gestopt voor koffie bij een ijssalon. Na Grubbenvorst kunnen we met het pontje de Maas oversteken.
Verder langs de Maas afzakkend zien we in de verte Venlo al opdoemen. We moeten eerst nog onder een viaduct door, alwaar vrije uitloop koeien in de schaduw staan. Jose heeft nog een trauma van een runderaanvaring tijdens een van de eerdere etappes, dus we gaan er met een grote boog omheen. Het begint inmiddels aardig warm te worden, maar we weten nog niet dat we aan het begin zitten van een warmte periode die wekenlang aanhoudt.
Door het centrum van Venlo is het station snel gevonden, waar we de bus pakken die ons weer naar Swolgen brengt.
donderdag 2 augustus 2018
Abonneren op:
Posts (Atom)
