Zaterdag 19 april (door Jose)

De wekker staat op 8 uur en dit keer zijn we er ook gelijk uit. Hup, wassen en aankleden. Voel mijn benen nog wel, maar niet erg. In de keuken aangekomen staat het ontbijt al klaar voor ons (dit zal waarschijnlijk het meest luxe ontbijt uit alle etappes worden!). Verse gebakken broodjes, verse jus, eitje, suikerbroodje, enz. !
Na het ontbijt is Kees zo lief om mee te rijden naar Rolde. We zetten onze auto daar vast neer en Kees brengt ons vervolgens naar Zuidlaren, dat scheelt ons bijna anderhalf uur wat we anders met het openbaar vervoer hadden moeten doen. Kees en Jet, heel erg bedankt!
Om half elf beginnen we met lopen richting Rolde, wat zo'n 16 km zal zijn. De zon schijnt volop wat het lopen een stuk aangenamer maakt. Ik voel eigenlijk gelijk mijn benen al, maar na een poos wordt dat minder. Het lopen gaat vlot, je kan aan de omgeving ook zien dat je 'plat Groningen' uit bent. Lekker veel bos, mooie paden en een prachtig grote hei! Ik denk dat als de hei zou bloeien het nog eens zoveel mooier is! Ik heb zowaar nog een tijdje met mijn jas open gelopen (en mijn Ali Baba sjaal!), zo lekker is het op de hei! Zo tegen het einde van de wandeling beginnen we allebei toch flink last van de benen/ voeten/heupen te krijgen. We hebben een gemiddelde snelheid van 5.1 km per uur, maar ik denk niet dat we dat het laatste uur gehaald hebben! Moe (lees: gesloopt) komen we half 3 in Rolde aan.


Nog even wat drinken en een peukje en dan richting huis! We hebben er dit weekend weer 38 km opzitten, op naar de volgende etappes!

4e etappe (door Jos)

19/4 Zuidlaren-Rolde 16km.
Na een uitgebreid ontbijt is Kees achter me aan gereden naar Rolde (Jose reed lekker met Kees mee, zijn kachel doet het wel), daar hebben we de auto neergezet, en toen heeft Kees ons naar Zuidlaren gebracht. Jose was in ieder geval niet verkleumd, de temperatuur leek ook iets hoger en de zon brak af on toe ook door, dus van kou hebben we dit keer geen last. Eerst een saai stukje door de bebouwde kom, maar al vrij snel kwamen we uit op het terrein van de psychiatrische inrichting Dennenoord. Daar liepen we tegen een stukje proza aan van iemand die de psychiatrische zorg blijkbaar een warm hart toedraagt, zie de foto.

Hierna zijn we vrij snel Zuidlaren uit en komen bij Schipborg bij de Aa. Aldaar was een terras dat Kees ons heeft aanbevolen, maar aangezien we nog niet zo lang onderweg zijn besluiten we nog even door te lopen. Langs het stroomdal van de Aa gaat het verder over bos- en zandpaden. Onderweg komen we veel ander wandelaars tegen die duidelijk bezig zijn met een lokaal uitgezette tocht. We stoppen weer even bij een picnickbankje voor de lunch. Als we daarna weer even op weg zijn, moeten we de Aa oversteken over een hoog en smal bruggetje met maar aan een zijde een leuning. Spikey vindt dat TE eng en besluit in plaats daarvan te gaan zwemmen. Aan de overkant blijkt de oever te stijl te zijn voor hem om eruit te klimmen en hangt hij piepend en jankend met zijn pootjes aan de kant. Zo'n 25 meter verderop zie ik een vlak stukje waar hij er zo uit zou kunnen wandelen, dus daar loop ik heen om hem daar te gaan staan roepen. Eerst wil hij niks weten van loslaten, maar uiteindelijk zwemt hij toch naar me toe en klimt zonder probleem op de kant. De komende kilometers blijkt Spikey toch wel een beetje aangeslagen door zijn avontuur, want hij blijft strak naast ons lopen, steeds naar ons omhoog kijkend. Jose en ik hebben afgesproken om dit soort situaties voortaan van tevoren beter in te schatten (bv eerst de ene naar de overkant op de plek waar de hond eruit kan, dan pas de andere de hond loslaten en ook oversteken).

Ter hoogte van de Gasterse duinen hebben we een weids uitzicht en de kilometers gaan hier ook hard, aangezien we een geasfalteerd fietspad kunnen volgen en er geen fietsers te bekennen zijn. We komen het dorpje Gasteren binnen. Hier zie ik midden tussen de woonhuizen een bierwinkeltje met speciaalbieren. Jammer dat ik alles nog moet meezeulen, dat beperkt de aankoop tot twee flesjes! Na Gasteren slaan we bij een frietkot nog even een warm balletje naar binnen en slaan we een pad in dat door zware landbouwvoertuigen is bereden en dus vrij lastig loopt. Hier voel je dus pas dat je moeie benen hebt. Dat gaat zo een paar kilometer door, tot we op het Ballooerveld (heide) uitkomen. De vermoeidheid vergeet je hier door de uitgestrektheid en stilte. Aan de zuidkant van deze heide komen we nog langs een serie grafheuvels en zien we in de verte het kerktorentje van Rolde. Nog een klein stukje over asfalt en we zijn weer bij de auto. Het waren twee etappes met afwisselend landschap en Spikey kon vaak los lopen, wat wil je nog meer?


Voor de cartofielen:

Vrijdag 18 april (door Jose)

We hebben de wekker vroeg gezet zodat we op tijd richting Groningen kunnen. Uiterlijk 8 uur willen we gaan. Okee... ruim na half 9 gaan we! En dan zijn we ruim na half 11 in Zuidlaren. Jos parkeert de auto vlakbij de bushalte, we hoeven maar 3 minuten te wachten op de bus naar Groningen, gelukkig maar want het is verrekte koud! Aangezien we geen werkende kachel in de auto hebben ben ik die 2 uur in de auto door en door koud geworden en zal het voorlopig ook koud houden! Spikey vindt de bus niet echt leuk. Bij elke halte waar gestopt wordt, wil hij er ook wel uit, maar nee, hij moet blijven zitten tot Groningen (hond mee in de bus kostte overigens 1 strip!). Aangekomen bij station Groningen eerst maar even een toilet gezocht. Oeps.... dan moet je het station op en daar zijn allerlei lekkere dingen te koop! Na een broodje hamburger uit 'de muur' beginnen we om half 12 onze wandeltocht naar Zuidlaren. Eerst maar eens stad Groningen uit. Ik heb het nog steeds akelig koud en koop een Ali Baba sjaal, dat helpt iets! De stad zijn we zo uit en lopen daarna een heel stuk langs het water en de snelweg. Dat is wel jammer; de snelweg en de wind veroorzaken een hoop herrie. Ik heb het nog steeds koud en besluit toch maar om op het aanbod van Jos in te gaan, ik mag zijn knalrode Ducati muts op, ik zie er niet uit maar warm is het wel.

Het lopen gaat prima en na zo'n anderhalf uur doorstappen krijg ik het weer warm, doorlopen dus. Het is een mooie wandeling, zeer gevarieerd, veel om te kijken!.


Om +/- 5 uur zijn we in Zuidlaren. Ik voel zo'n beetje alle spieren van mijn voeten tot mijn middel, maar ben zeer voldaan, heb er weer 22 km wandelen opzitten! (Waar is mijn medaille?)

We kopen een bloemetje en gaan dan op weg naar ons luxe slaapadres, bij broer Kees en schoonzus Jet in Westerlee. De kachel staat lekker hoog en het warm eten staat al bijna klaar! Na een gezellig avondje kletsen is mijn batterij leeg en ga ik om half 12 naar bed!

3e Etappe (door Jos)

18/4 Groningen - Zuidlaren 22km.
Na alle klusperikelen eindelijk weer eens tijd voor een stukkie Pieterpad. Vanochtend (zoals gewoonlijk later dan gepland) vertrokken rond half negen. Via A6 en A7 (lekker rustig in de spits) richting Groningen en vandaar afgezakt naar Zuidlaren. In Zuidlaren kwam al vrij snel de bus naar Groningen voorrijden. In Groningen bij het centraal station uitgestapt, het startpunt van de 3e etappe. Jose wilde eerst nog even naar het toilet op het CS en aangezien we het nog aardig koud hadden, eerst maar twee hamburgers gescoord. Op pad! Gelukkig weet ik nu goed gebruik te maken van de GPS-tracks die ik van de etappes heb, zodat we niet teveel op de route markering hoeven te letten. Spikey begint al vrij snel moeilijk te lopen; nee he? Maar gelukkig, het blijkt dat er even een drol uit moet rollen. We hebben hem even naar een struikje verwezen. Goed, nu even tempo maken? Nee, Jose wil nog even de Action in, waar we langskomen. Ze wil even een sjaal scoren, omdat ze het nog steeds koud heeft. Ik heb zelf al geen last meer van de kou, maar dat schijnt aan mijn stofwiseling te liggen ofzo. Als ze de sjaal om heeft gaan we verder, maar ze wil later toch ook nog wel mijn muts. Enfin, na alle kou-bestrijding kunnen we verder. We verlaten Groningen, en komen via een park-achtig gebied bij het Hoornsche meer. Door lopen we tegen een vreemde hoogspanningsmast; geen kabels, wel vlammen ?!? Het blijkt een kunstproject te zijn voor de stad Groningen.

Even verderop zien we de molen De Helper. Hier maar even gepauzeerd voor een bakkie. We zijn niet te lang blijven zitten, want de wind is nog erg koud en we zitten hier in open gebied.

Verder het pad gevolgd.

We horen het geruis van de A28 waar we even later onderdoor gaan. Hier aan de ander kant veel minder lawaai van de A28. Dat ligt waarschijnlijk aan de windrichting. Net voorbij Haren slaan we haaks linksaf en laten we de A28 achter ons. We lopen hier tussen meertjes door (veenafgravingen?) en zien diverse sportvissers; wat een uitrusting hebben die lui tegenwoordig zeg! Tussen Haren en Glimmen komen we in een gebied terecht waar de wegen uit zandpaden bestaan. Hier is het ook redelijk relaxed lopen, er is weinig verkeer en dat wat er is rijdt rustig. Hier op een picnickbankje even lunchpauze gehouden en Spikey ook voorzien van eten en drinken. Verder lopend en elkaar af en toe leuke stulpjes aanwijzend, komen we uiteindelijk bij een Bailey brug terecht die we gebruiken om het spoor over te steken. We passeren een bos/hei gebied genaamd de Appelbergen. Even verderop, vlak voordat we bij het Noordlaarder Bosch uitkomen zien we een mooi veulentje staan. Hier ook weer allemaal zandwegen. Na het Noordlaarder Bosch komen we ter hoogte van Midlaren bij de Steenakkers. Hier staat het enige Groninger Hunebed naast een vervallen boerderijtje.

Hierna vervolgt de route over een weidse, verhoogde akker (het lijkt net of je in Soest over de Eng loopt) en komen we uit in Zuidlaren. Het was een fikse afstand, de pootjes zijn moe, maar het is nog maar een halfuurtje rijden naar Kees en Henriette, waar we overnachten.


De route op de kaart:

Daar gaan we weer......

OK, het heeft lang geduurd tot we weer een vervolg gaven aan het Pieterpad. Het is druk geweest; twee hobbykamers en de woonkamer volledig opnieuw ingericht, inclusief witten, behangen en laminaat leggen. Maar nu we klaar zijn kunnen we er weer tegen aan.De planning is om komende vrijdag etappe 3 (Groningen-Zuidlaren) te lopen, te overnachten bij Kees en Henriette in Westerlee , en op zaterdag etappe 4 (Zuidlaren-Rolde) te doen. Jose ziet nog een beetje op tegen de vrijdag (21 km) en hoopt dat ze zaterdag niet te moeie benen heeft voor de resterende 16km. We zien wel; het is voor de lol en geen strafexpeditie.

Dus: stay tuned! Volgende week hier verslag met foto's......